اثر توسعهی اعتبارات بر تنوع فعالیتهای صنعتی در استانهای ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.48308/jem.2024.233675.1876چکیده
یکی از شرایط مهم برای دستیابی به رشد اقتصادی بالاتر، وجود سیستم مالی کارا در جهت تجمیع منابع مالی از واحدهای دارای مازاد و هدایت آن به سمت بخشهای دارای ارزش افزوده بالاتر از قبیل صنعت است. با توجه به اهمیت ساختار متنوع صنعت برای بهرهگیری از حداکثر ارتباط درون صنعتی، پژوهش حاضر بر آن است تا اثر توسعه اعتبارات را بر تنوع صنعتی در دوره زمانی 1398-1388 به تفکیک استانها مورد بررسی قرار دهد. برآورد تنوع صنعتی با استفاده از شاخص هرفیندال-هیرشمن نشان میدهد که استان تهران دارای بیشترین تنوع صنعتی معادل با 91/0 است و استان بوشهر دارای کمترین تنوع صنعتی معادل با 2/0 است. نتایج برآوردها با استفاده از رهیافت دادههای تابلویی، نشان میدهد که توسعه اعتبارات اثر مثبت و معناداری بر تنوع صنعتی دارد، اما اندازه دولت و رشد اقتصادی باعث افزایش تمرکز صنعتی شده است و در نهایت صنعتی شدن به دلیل وجود ارتباطات درون بخشی نقش مهمی را در تنوع صنعتی دارد. بنابراین تمرکز دولت در بهبود زیربناها با توجه به مزیت صنعتی در استانهای ایران و تخصیص اعتبارات بر توسعه بخشهای صنعتی و حمایتهای محدود از بخشهای صنعتی نوزاد مهمترین سیاستها برای بهبود در تنوع صنعتی است.