تدوین مدل ساختاری کیفیت زندگی ورزشکاران بازنشسته براساس دلایل کنارهگیری از ورزش و مشکلات دوران بازنشستگی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
چکیده
کیفیت زندگی ورزشکاران بازنشسته تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد. از جمله این عوامل میتوان به دلایل کنارهگیری از ورزش و مشکلات دوران بازنشستگی اشاره کرد. ازاینرو هدف پژوهش حاضر تدوین مدل ساختاری کیفیت زندگی ورزشکاران بازنشسته بر اساس دلایل کنارهگیری از ورزش و مشکلات دوران بازنشستگی به روش مدلسازی معادلات ساختاری بود. از مدل مفهومی تیلور و اجیلوه و دیدگاه کیفیت زندگی فرانس برای تبیین نتایج استفاده شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای کمی است که به روش پیمایشی از نوع توصیفی و همبستگی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ورزشکاران بازنشسته استان اصفهان بود و از آنجا که فهرست جامعی از این افراد درهیئتهای ورزشی، باشگاههای ورزشی و اداره ورزش و جوانان استان اصفهان وجود نداشت، تعداد 153 ورزشکار بازنشسته به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (فرم کوتاه) و پرسشنامههای دلایل کنارهگیری از ورزش و مشکلات دوران بازنشستگی (ارپیک، 1998) بودند که روایی (به ترتیب 44/0، 23/0 و 34/0) و پایایی ترکیبی آنها (به ترتیب 95/0، 86/0 و 93/0) مورد تأیید قرار گرفت. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار smart pls انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات کنارهگیری از ورزش برابر 37/13±64/52 ، مشکلات دوران بازنشستگی برابر 54/21±83/71 و کیفیت زندگی برابر 17/17±58/89 می باشد. دلایل کنارهگیری از ورزش بر مشکلات دوران بازنشستگی تأثیر مثبت معنیداری دارد (01/0>P , 60/0=β) . دلایل کنارهگیری از ورزش بر کیفیت زندگی بهصورت مستقیم تأثیر معنیداری ندارند (05/0<P , 18/0=β)، اما بهصورت غیرمستقیم تأثیر منفی و معنیداری دارند (01/0>P , 35/0-=β). مشکلات دوران بازنشستگی بر کیفیت زندگی تأثیر مثبت معنیداری دارند (01/0>P , 58/0-=β). بهطور کلی نتایج مدلسازی معادلات ساختاری، مدل مفهومی پژوهش را مورد تأیید قرار داد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان گفت اتخاذ سیاستها، ارائه راهکارها و برنامههایی متناسب با دلایل کنارهگیری از ورزش و مشکلات دوران بازنشستگی میتواند در بهبود و ارتقای کیفیت زندگی ورزشکاران بازنشسته بسیار مؤثر واقع گردد.