تولید و مشخصهیابی پوشش کامپوزیتی WC-10Co-4Cr-xGr اعمال شده به روش پاشش حرارتی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی مواد، واحد لنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی مواد، گروه مهندسی مواد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.71753/ma.2024.1089994چکیده
بهبود مقاومت سطحی قطعات صنعتی در برابر عوامل مخربی همچون سایش و خوردگی، یکی از چالشهای مهم در مهندسی سطح محسوب میشود. یکی از مهمترین روشهای افزایش مقاومت سطحی، اعمال پوشش میباشد؛ اما این پوشش با وجود مقاومت به خوردگی عالی که دارد، رفتار تریبولوژیکی مناسبی نسبت به دیگر پوششهای پایه کاربید تنگستنی ندارند. به همین منظور در این پژوهش با افزودن گرافیت در دو مقدار 7 و 14 درصد وزنی به پودر -و اعمال پوششها به روش پاشش حرارتی بر روی زیرلایه فولادی به مقایسه رفتار تریبولوژیکی آنها پرداخته شد. بررسیها به کمک تصاویر آزمون زبری سنجی، سختی سنجی انجام گرفت. برای ارزیابی رفتار مقاومت سایشی پوششها و زیرلایه نیز از آزمون پین بر دیسک استفاده شد. نتایج نشان داد که گرافیت با وجود کاهش نسبی سختی و افزایش زبری پوششِ پایه کاربید تنگستنی با توجه به خاصیت روانکاری فوقالعادهای که دارد منجر به ارتقای قابلتوجه رفتار تریبولوژیکی زیرلایه و پوشش کاربید تنگستنی میگردد. در بین پوششها نیز بوشش دارای 7 درصد گرافیت بهترین مقاومت سایشی را با توجه به همزمانی سختی مناسب، تخلخل کم و ضریب اصطکاک پایین دارا بود. مکانیزم سایشی پوششها نیز به کمک تصاویر و آنالیز مورد بررسی قرار گرفت. مشخص شد که مکانیزم غالب دو پوشش حاوی گرافیت ورقهای و پوشش چسبان بود و مهمترین دلیل افزایش خواص تریبولوژیکی پوششها در حضور گرافیت تشکیل لایهای محافظ از این ذرات تقویتی در مسیر سایشی و اطراف پین بود.
