بررسی نقش مؤلفههای هویتی در روابط ج.ا. ایران و اتحادیه اروپا پس از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 استادیار روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی تهران
2 کارشناس ارشد روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
چکیده نفوذ سیاسی و اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا در مبادلات جهانی و منطقهای زمینه مناسبی را برای گسترش همکاری و همگرایی بین دو طرف فراهم میآورد؛ اما تاکنون روابط دو طرف در طول بیش از سه دهه نه تنها نهادینه نشده؛ بلکه با فراز و نشیب همراه بوده و در دورههایی به سردی گراییده است. هدف این پژوهش، بررسی شناخت نقش عناصر هویتی اثرگذار در مناسبات ایران و اتحادیه اروپا و توجه به عوامل اجتماعی و هویتی بهعنوان یکی از عوامل واگرایی در روابط دو طرف است و فرض بر این است که روابط جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا پس از انقلاب اسلامی، تحت تأثیر سازههای هویتبخش؛ فرهنگی، ارزشی، هنجاری و انگارههای بیناذهنی قرار دارد و این سازهها به نگاه متفاوت نسبت به مسائل جهانی و تصویر منفی طرفین از یکدیگر منجر شده است که در روابط دوجانبه بهصورت واگرا عمل میکند؛ زیرا ارزشها و هنجارهای جمهوری اسلامی برگرفته از هویت اسلامی – انقلابی است که در پی پیروزی انقلاب اسلامی شکلگرفته است و اتحادیه اروپا متکی به هویت اروپایی، ارزشهای لیبرالیستی غربی و ماهیت دینی سکولار است.