اعتباریابی نسخه کوتاه ابزار سنجش اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی در سدة 21 میلادی
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور تهران
2 عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه شهیدبهشتی
doi
10.22054/jem.2025.84049.3590چکیده
اگرچه با تغییر در منظرگاه آموزشی به سوی پداگوژیهای شایستگیمحور، توسعهمندی مهارتهای تفکر سطح بالاتر یادگیرندگان، اولویت یافته است اما فقدان دسترسی به ابزارهای اندازهگیری مهارتهای ارزشگذاری شده در برنامههای درسی نوظهور، در سدة 21 میلادی، انکارناشدنی است. بنابراین، این پژوهش با هدف اعتباریابی نسخة کوتاه ابزار سنجش اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی (Bray et al., 2020) در نوجوانان دختر و پسر انجام شد. 515 نوجوان (210 پسر و 315 دختر) به نسخه فارسی ابزار سنجش اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی، نسخه کوتاه ابزار سنجش ادراکات یادگیرندگان دربارة رویکردهای پداگوژیک سدة 21 میلادی (Bray et al., 2023) و مقیاس یادگیری خودراهبر (Lounsbury & Gibson, 2006)، پاسخ دادند. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که ابزار سنجش اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی با ساختاری مشتمل بر شش عامل همیاری، تعامل، تفکر انتقادی، خودجهتدهندگی، خلاقیت و نوآوری و استفاده از فناوری برای یادگیری، از روایی عاملی خوبی برخوردار بود. علاوه بر این، نتایج مربوط به همبستگی بین ابعاد اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی با ادراکات یادگیرندگان دربارة رویکردهای پداگوژیک سدة 21 میلادی و یادگیری خودراهبر در نوجوانان، از روایی همگرای نسخه نسخة کوتاه ابزار سنجش اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی، حمایت کرد. همچنین، مقادیرِ قابل قبولِ ضرایب همسانی درونیِ این ابزار سنجش، از پایایی نسخه فارسی ابزار مزبور، دفاع کرد. در مجموع، نتایج این پژوهش ضمن دفاع از مواضع مفهومی زیربنایی سازة اعتماد یادگیرندگان به مهارت های اساسی سدة 21 میلادی، از مشخصههای فنی روایی و پایایی نسخة کوتاه ابزار سنجش اعتماد یادگیرندگان به مهارتهای اساسی نیز حمایت کرد.