مدل سازی ریاضی برای رهایش پایدار و کنترل شده داروی چشمی تاکرولیموس بارگذاری شده برروی کیتوسان و نانو لیپوزوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرضا، ایران.
2 دانشیار، گروه مهندسی شیمی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
3 استادیار، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرضا، ایران.
doi
10.71753/ma.2025.1127294چکیده
در مطالعه در پیش رو بارگذاری فعال داروی تاکرولیموس برروی کامپوزیت لیپوزوم – کیتوسان بررسی شد. ساخت و بهبود دهی حامل ها بررسی و با تست های گوناگون مشخصه یابی شد و دارو بر روی حامل ها بارگذاری شد. مکانیسم های حمل و نقل در تحویل و رهایش کنترل شده داروهای مختلف به چشم بسیار پیچیده است. در این مطالعه دارو داخل یک ماتریکس لیپیدی قرار داده میشود و برای داروی چشمی مورد استفاده قرار میگیرد. مدل سازی رهایش به دلیل شرایط مرزی متحرک و شروط اولیه کمی پیچیده است، بنابراین در این مقاله از روش های ریاضی برای حل معادله رهایش در شرایط اولیه و مرزی استفاده شد. این معادلات ساده سازی میشوند تا بتوانند به صورت تحلیلی حل شوند. مطابق تمامی راه حل مدل ها، از روش جداسازی متغیرها استفاده میشود و این مطالعه پیشنهاد میکند سینتیک انتشار با بررسی و شناسایی مناسب ترین شرایط ریاضی یک دستاورد ضمنی خواهد بود و همچنان مدل های تجربی برای راه حل اول جهت بررسی رهایش باقی می مانند. به عنوان یک چشم انداز از آینده میتوان گفت نظریه های ریاضی مزایاو محدودیت های بالقوه ای دارند اما با هدف تسهیل طراحی سیستم های دارو رسانی و بهبود کارایی دارو مورد بحث قرار میگیرند. در این مطالعه نتایج نشان داد که بیشترین مقدار فاکتور ترواش پذیری مربوط به لیپوزوم ساخته شده از لیپید EPC است و کمترین مقادیر فاکتور ترواش پذیری مربوط به لیپوزوم ساخته شده از لیپید DPPC60 است.