اثر هشت هفته تمرین هوازی بر استئوکلسین غیرکربوکسیله، پروتئین واکنش‌دهنده‌ی C و مقاومت انسولینی در زنان دارای اضافه وزن

نویسندگان

1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

4 استادیار فیزیولوژی ورزشی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

5 استادیار فیزیولوژی ورزشی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر استئوکلسین غیرکربوکسیله، پروتئین واکنش­دهنده‌ی C و مقاومت انسولینی در زنان دارای اضافه وزن بود.     موادّ و روش­ها:  16 زن دارای اضافه وزن (وزن 28/2±19/73  کیلوگرم، سن 66/3±38/39 سال، قد 04/0±61/1 متر و شاخص توده‌ی بدنی 36/4±19/28 کیلوگرم بر متر مربع) به‌ طور تصادفی به گروه‌های  کنترل و تمرین تقسیم شدند. خون­گیری 48 ساعت قبل از پیش آزمون و پس از هشت هفته فعّالیّت از آزمودنی­ها گرفته شد. برنامه‌ی تمرینی هشت هفته و سه جلسه در هفته با شدّت 70-65 درصد ضربان قلب ذخیره انجام شد. داده‌ها با استفاده از روش آماری تی همبسته برای تعیین تفاوت­های درون­گروهی و تی مستقل برای تعیین تفاوت­های بین­گروهی تجزیه و تحلیل شدند. تفاوت معنی‌دار در سطح 05/0 p<پذیرفته شد. یافته­ها: یافته­های پژوهش حاضر نشان داد که سطح استئوکلسین غیرکربوکسیله در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشته است(01/0p=). همچنین سطح hs-CRP (083/0p=) و مقاومت انسولینی (158/0p=) در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری را نشان نداد. نتیجه­گیری: هشت هفته تمرین منظم هوازی افزایش معناداری را در سطوح استئوکلسین غیرکربوکسیله نشان داد که با تأثیر احتمالی بر سلول‌های بتا، می تواند بهبود در فاکتورهای مؤثّر در مقاومت انسولینی مانند افزایش ترشّح انسولین و کاهش سطح گلوکز را موجب شود.