ارزیابی موانع همگرایی روابط ایران و ترکیه در دوره حزب عدالت و توسعه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.30495/pir.2020.671826چکیده
پس از پایان حضور نظامیان در عرصة سیاستورزی ترکیه، حزب عدالت و توسعة ترکیه این فرصت را به دست آورده با جلب اعتماد عمومی نزدیک به دو دهة ارکان قدرت در ترکیه را در اختیار گیرد. تاریخ روابط ایران و ترکیه بهعنوان دو همسایة مؤثر در خاورمیانه نشان میدهد که روابط دو کشور همواره دارای فرازوفرودهایی بوده و هست. لذا این پرسش مطرح است که، موانع اصلی همگرایی در روابط ایران و ترکیه در دوره حزب عدالت و توسعه چیست؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی می کوشد به سؤال مذکور اینطور پاسخ دهد که روابط ترکیه با اسرائیل، تفاوت نگرش ایران و ترکیه به بحران سوریه و رقابت منطقهای دو کشور در خاورمیانه برای رهبری از موانع همگرایی دو کشور است. برای تبیین این پژوهش چارچوب نظری عملگرایی با تبعیت از نوواقعگرایی در سیاست خارجی ترکیه مدنظر گرفتهشده است. عملگرایی حزب عدالت و توسعه در سیاست خارجی نقش تعیینکنندهای در راهبردهای ترکیه و دستیابی به هدفهای مدنظر داشته است.