ابتکار یک کمربند یک راه، نهادگرایی و دیپلماسی انرژی چین
نویسندگان
1 دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران
2 دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران
3 دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی
doi
10.30495/pir.2020.672619چکیده
طی دو دهه گذشته، دیپلماسی انرژی چین بهسرعت در حال تغیر و گسترش است و تحولات ژئوپلیتیکی جدید و استقرار رژیمهای بینالمللی، دیپلماسی انرژی این کشور را تقویت کرده است. هدف اصلی این پژوهش بررسی و تحلیل نقش، محتوا و اهمیت تدارکات نهادی چین و شناسایی برخی پیامدهای آن بر دیپلماسی انرژی این کشور در راستای تسهیل روند وابستگی متقابل اقتصادی و ارائه چشماندازی از اهداف بلندپروازانهی پکن در بخش انرژی است. پژوهش حاضر با اتکا به روش توصیفی-تحلیلی و مطالعات کتابخانهای درصدد پاسخ به این پرسش است که رژیمسازی بینالمللی جدید چین در چارچوب ابتکار یک کمربند یک راه چگونه در راستای اهداف دیپلماسی انرژی این کشور قرار گرفته است؟ فرضیه مورد آزمون با اتکا به آموزههای نظریه نهادگرایی نولیبرال این گونه طراحی شده است که این ابتکار ضمن افزایش اعتبار بینالمللی و مشروعیت سازمانی پکن در راستای تسهیل روند وابستگی متقابل اقتصادی، دیپلماسی انرژی این کشور را از طریق ایجاد فرصتهای سرمایهگذاری جدید و ارتباطات فزاینده در زمینه انرژی و تجارت تقویت کرده است. نتایج حاصل نشان میدهد، پکن با اتکا به این ابتکار، ضمن تقویت دیپلماسی انرژی خود، معماری نوین حکمرانی جهانی انرژی و انتقال خود به نظام نظارتی بینالمللی را در نظر دارد.