حرکت از چندجانبهگرایی1 به چندجانبهگرایی2 در بستر اتحادیه اروپا
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری روابط بین الملل دانشگاه اصفهان
2 استادیار گروه مطالعات غرب آسیا و آفریقا، دانشگاه تهران
doi
10.30495/pir.2021.682853چکیده
وجود بازیگران غیردولتی همانند اتحادیه اروپا در عرصه روابط بینالملل سبب تحول در ماهیت چندجانبهگرایی شده است. این تحول سبب ظهور نوع جدیدی از چندجانبهگرایی تحت عنوان چندجانبهگرایی2 یا چندجانبهگرایی نوین شده است. این مفهوم به استعاره گرفته شده از وب2 بوده که از اصلیترین ویژگیهای آن تنوع سازمانهای چندجانبهگرایانه، اهمیت روزافزون بازیگران غیردولتی مانند سازمانهای منطقهای، نظم چندقطبی و سیستمی باز است. از اینرو نگارندگان در تلاشند تا مفهوم چندجانبهگرایی2 را به عنوان یک استعاره برای درک نقش اتحادیه اروپا در بافت بینالمللی در حال تحول روابط بینالملل معرفی کنند. این مقاله بدنبال پاسخ به این پرسش بوده که اتحادیه اروپا چگونه در این نوع چندجانبهگرایی پیشرو بوده است؟ در مقام پاسخ به این مهم اشاره میشود که برای ورود به سیستم چندجانبهگرایی2 نیاز به ایفای نقش بایگران منطقهای است، اتحادیه اروپا به عنوان بازیگر منطقهای با عضویت در سازمان ملل و گروه8 توانسته پیشرو در حالت2 چندجانبهگرایی باشد. در واقع اتحادیه اروپا بدنبال سازگاری خود با این تحولات بوده تا خود را بر اساس بافت و شرایط در حال تحول، دوباره باز تعریف و معرفی کند. نگارندگان در این مقاله سعی کردند به شیوه توصیفی-تحلیلی سوال و فرضیه مقاله را مورد ارزیابی قرار دهند.