بررسی محدودیت ها وظرفیت ها ی بین المللی جذب سرمایه گذاری خارجی درجمهوری اسلامی ایران ( دهه 1390 هجری شمسی)
نویسندگان
1 استادیارگرووه حقوق , دانشکده علوم انسانی , دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا, ایران
2 دانشجو/دانشگاه آزاد شهرضا
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا
doi
10.30495/pir.2021.687155چکیده
امروزه در روابط بینالملل جذب سرمایهگذاری خارجی از مهمترین ابزارهای تامین منابع مالی بینالمللی در بیشتر کشورها از جمله در جمهوری اسلامی ایران محسوب میگردد .وجود برخی ظرفیتها و یا محدودیتهای بینالمللی در هر کشور نیز همواره تاثیرات مهمی بر میزان ورود سرمایهگذاریهای خارجی خواهد داشت. سوال اصلی این مقاله این است که محدودیتهای بینالمللی چه تاثیری برمیزان جذب سرمایه گذاری خارجی گذاشته است و ظرفیت های افزایش سرمایه گذاری خارجی در کشور کدامند؟ هدف این پژوهش شناسایی ومعرفی ظرفیتها ومحدودیتهای بینالمللی جذب سرمایهگذاری خارجی بویژه در دهه 90 شمسیکشورمان میباشد. روش تحقیق دراین پژوهش توصیفی- تحلیلی و ابزار گردآوری از نوع مطالعات کتابخانهای و آماری است. فرضیهی پژوهش براین محورتأکید دارد که از منظر بینالمللی تحریمهای سیاسی و اقتصادی وضع شده از سوی ایالات متحده آمریکا علیه کشورمان از جمله مهمترین محدودیت های بینالمللی جذب سرمایهگذاری خارجی در ایران بوده است. نتایج حاصله نشان میدهد که چگونگی بهرهگیری از ظرفیتهای همکاری اقتصادی وسرمایهگذاری با برخی کشورها ونیز ظرفیتهای اقتصادی ایرانیان مقیم خارج کشور میتواند موجب افزایش میزان جذب سرمایهگذاری خارجی ومتعاقبا غلبه بر محدودیتهای بین المللی را برای جمهوری اسلامی ایران فراهم نماید.