اثر سطوح مختلف خاک دیاتومه بر فرآسنجههای تخمیری و قابلیت هضم جیره غذایی آلوده با آفلاتوکسینB1 با استفاده از میکرو ارگانیسمهای جداشده از شکمبه در شرایط برون تنی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی-دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تبریز
2 گروه آموزشی علوم دامی دانشگاه تبریز
3 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تبریز
4 گروه علوم دامی دانشگاه تبریز
doi
10.30495/jvm.2021.677171چکیده
این آزمایش به منظور بررسی، افزودنی خاک دیاتومه بر اثرات منفی آفلاتوکسین بر تولید گاز، قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی جیره غذایی گوسفند در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. آزمایش در قالب، طرح کاملا تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار در هر تیمار در شرایط آزمایشگاهی انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل 1-جیره پایه (شاهد بدون متانول)، 2-شاهد با متانول، 3- شاهد با متانول + آفلاتوکسین به میزان 800 نانوگرم در میلیلیتر مایع شکمبه (جیره آلوده با آفلاتوکسین)، 4، 5 و 6- جیره آلوده با آفلاتوکسین + سطوح 7، 75 و150میلیگرم دیاتومه بودند. از شیشههای با حجم 100 میلیلیتر به روش کشت ثابت برای اندازهگیری میزان تولید گاز و قابلیت هضم استفاده شد. هر یک از شیشه ها با گاز دی اکسید کربن پر و سپس با درپوش لاستیکی پلمپ و در حمام آبی در دمای 39 درجه سانتیگراد انکوباسیون شد. کمترین مقدار تجزیه پذیری ماده خشک و ماده آلی و بیشنرین غلظت آمونیاک مربوط به تیمار دارای آفلاتوکسین بود (05/0>P). آفلاتوکسن سبب کاهش فراسنجه های تخمیری تولید گاز، میزان انرژی متابولیسمی و اسید های چرب فرار در مقایسه با تیمارهای شاهد نشد. افزودن دو سطح پایین و میانی دیاتومه سبب بهبود تجزیه پذیری ماده خشک و ماده آلی در مقایسه با گروه آفلاتوکسین شد (05/0>P). همچنین محیط کشت حاوی خاک دیاتومه در سطح پایین )7 میلی گرم در 200 میلی گرم جیره( سبب بهبود اثرات منفی آفلاتوکسین برشاخص تفکیکپذیری، توده میکروبی و راندمان سنتز میکروبی شد (05/0>P). میتوان نتیجه گرفت که افزودنی خاک دیاتومه پتانسیل بهبود اثرات منفی آفلاتوکسین را بر کارکرد شکمبه در شرایط آزمایشگاهی را دارد و تحقیق بیشتر در خصوص مکانیسم عمل آن در اکوسیستم میکروبی شکمبه ضرورت دارد.