اثر چهار هفته تمرین هوازی و عصاره پوست پسته بر بیان ژن گیرنده‌های شبه تول 2 و 4 عضله نعلی رت های ماده تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب

نویسندگان

1 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

3 مدرس دانشگاه

4 گروه تربیت بدنی، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران

doi
چکیده

مقدمه: در راستای طراحی مداخلات محیطی تأثیرگذار بر چاقی، این پژوهش اثر چهار هفته تمرین هوازی و عصاره پوست پسته را بر بیان ژن TLR-2 و TLR-4 موش‌های ماده صحرایی چاق  بررسی کرده است. روش‌شناسی: 30 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار بصورت تصادفی در 5 گروه کنترل، چاق شده، تمرین هوازی، عصاره PP و تمرین هوازی- عصاره PP قرار گرفتند. جهت القای چاقي گروه‌های هدف از 0,5 میلی‌لیتر به ازاي هر 100 گرم وزن بدن رژیم غذایی پرچرب به روش گاواژ به مدت 4 هفته (5 روز در هفته) استفاده گردید. پس از تعیین حداکثر اکسیژن مصرفی، برنامه فعالیت هوازی شامل 4 هفته دویدن 20 دقیقه‌ای با شدت 50% در هفته اول و 65 % در هفته آخر اجرا شد. برنامه گروه عصاره نیز شامل 4 هفته گاواژ کردن Mg 60 به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در 5 نوبت بود. پس از حذف اثر حاد مداخلات و جداسازی بافت عضله نعلی، از تکنيک Real-time PCR جهت تعیین سطح بیان ژن گیرنده‌های التهابی TRL-2 و TRL-4 استفاده شد. یافته‌ها: براساس نتایج تحلیل واریانس دو راهه، چهار هفته تمرین هوازی، دریافت عصاره پوست پسته و اثر تعاملی تمرین هوازی* عصاره سبب کاهش معنادار بیان گیرنده شبه تول 2 و 4 عضله نعلی رت ها نسبت به گروه کنترل چاق شد. با اینحال، از نظر آماری بین میزان اثرگذاری سه مداخله بر بیان TRL-2 عضله نعلی تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0 P > )؛ در حالیکه بیشترین کاهش معنادار بیان TRL-4 در هنگام انجام تمرین هوازی یا تلفیق آن با عصاره پوست پسته مشاهده گردید. بحث: این نتایج بیانگر میزان کاهش بیان ژن گیرنده‌های اختصاصی شاخص‌های التهابی موش‌های چاق پس از چهار هفته فعالیت مجزای هوازی و مصرف عصاره پوست پسته است. علی‌رغم این نتایج، در مورد چگونگی تلفیق این مداخلات اثربخش نیازمند مطالعات بیشتری هستیم.