تاثیر یک دوره مصرف کروستین بر بیان ژنی LC3 بافت قلب موشهای سالمند دیابتی به دنبال تمرین هوازی تناوبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار،گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه قم، قم، ایران
3 استاد،گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه : ا نجام فعالیتهای ورزشی یکی از مهمترین راهکارهای اساسی جهت کنترل و درمان گلوکز خون و هیپرلپیدمی بوده و باعث کاهش بروز دیابت و عوارض قلبی و عروقی میگردد .هدف مطالعه حاضر بررسی تمرین هوازی و ماده موثر کروستین بر بیان ژنی LC3 بافت قلب مدل تجربی موش های دیابتی سالمند بود . مواد وروش ها : در این کارآزمایی تجربی، 25 سر موش نر c57bl6 ماده سالمند مبتلا به دیابت (تزریق صفاقی mg/kg 40) با سن 14-16 هفته و وزن 30-35 گرم به 5گروه کنترل سالم ، تمرین هوازی+کروستین ،دیابتی ،دیابتی+تمرین هوازی،دیابتی+کروستین، دیابتی+تمرین هوازی+کروستین تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته اجرا شد .موش ها mg/kg/day 30 کروستین به صورت تزریق صفاقی دریافت کردند. میزان بیان LC3 به روش Real Time PCR اندازه گیری شد . جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (05/0 ≥ P ). یافتهها : بیان ژنی LC3 در گروه دیابت نسبت به گروه سالم افزایش معنی دار داشت(001/0 = P ). بیان ژنی LC3 در گروه دیابت+تمرین هوازی +مکمل کروستین ، گروه دیابت+تمرین هوازی و دیابت و مکمل کروستین به طور معنی نسب به گروه دیابت کاهش داشت (001/0 = P ). نتیجهگیری : به نظر میرسد تمرین هوازی تناوبی و کروستین هم به تنهایی و هم به طور همزمان باعث کاهش LC3 در بافت قلب مبتلا به دیابت شد. لذا استفاده از هوازی تناوبی و کروستین در کنار مدالیته های درمانی در دیابت نوع دوم در سالمندی توصیه میشود.