فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: مصرف مواد خوراکی دارای خاصیت آنتی اکسیدانی نقش مهمی را در خنثی سازی اثرات مضر رادیکال های آزاد  بر عهده دارند. این مساله در وضعیت بیمار های مثل دیابت که فشار اکسیداتیو نسبت به وضعیت سلامتی بیشتر افزایش می یابد از اهمیت بیشتری برخوردار است. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر ترکیب مصرف مکمل کوئرسیتین با تمرینات اینتروال شدید بر ظرفیت آنتی اکسیدانی  و مقاومت به انسولین در رت های دیابتی نر نژاد ویستار بود. مواد و روش ها : 18 سر رت نژاد ویستار به طور تصادفی در گروه های گروه کنترل  دیابتی (9n=) و تمرینات اینتروال شدید-مکمل کوئرسیتین (9n=) قرار داده شدند.  پس از دو هفته تزریق درون صفاقی دوز پایین استرپتوزتوسین، رت ها تمرینات اینتروال شدید را در پنج جلسه در هفته و به مدت شش هفته به صورت 10-8 ست با شدت 85-65 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی انجام دادند. همچنین گروه تمرینات اینتروال شدید روزانه  mg/kg20 کوئرسیتین به صورت گاواژ دریافت کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینات اینتروال شدید مقدار 2 سی سی خون مستقیما از قلب حیوانات گرفته شد. ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما، گلوکز و همچنین انسولین در پلاسما سنجش گردید. مقاومت به انسولین با استفاده از فرمول HOMA-IR مشخص شد. یافته‌ها: مشاهده شد بین گروه تمرینات اینتروال شدید-مکمل کوئرسیتین و گروه دیابتی کنترل تفاوت معنی داری در ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما وجود ندارد (51/0=p) با وجود این بین دو گروه در مقدار گلوکز پلاسما تفاوت معنی داری مشاهده شد به طوریکه مقدار گلوکز در گروه تمرینات اینتروال شدید-مکمل کوئرسیتین در مقایسه با گروه کنترل دیابتی به طور معنی داری پایین تر بود  (001/0p=). همچنین مقاومت به انسولین نیز در گروه تمرینات اینتروال شدید-مکمل کوئرسیتین در مقایسه با گروه کنترل دیابتی به طور معنی داری پایین تر بود(001/0p=). نتیجه گیری: در نهایت می توان گفت  که ترکیب کوئرسیتین با تمرینات اینتروال شدید تاثیری بر تغییرات ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما ندارد با وجود این مقادیر گلوکز پلاسما و مقاومت به انسولین را در رت های دیابتی را بهبود می بخشد.