فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف : در ورزش‌های رزمی به‌ویژه جیوجیتسو برزیلی، ترکیب فعالیت‌های هوازی و بی‌هوازی اهمیت ویژه‌ای در بازیابی انرژی، اجرای تکنیک‌ها و حفظ عملکرد در طول مبارزه دارد. از آنجا که پژوهش‌های بومی اندکی در این زمینه وجود دارد، هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه بین سطح فعالیت بدنی و ظرفیت هوازی در ورزشکاران جیوجیتسو برزیلی سه شهر ایران بود. روش شناسی پژوهش : این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و به‌صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه ورزشکاران فعال جیوجیتسو برزیلی در شهرهای جهرم، مرودشت و شیراز بود. بر اساس فرمول کوکران، ۱۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی (IPAQ) برای سنجش سطح فعالیت بدنی و آزمون ۱۲ دقیقه‌ای کوپر برای برآورد ظرفیت هوازی (VO₂max) بودند. داده‌ها با آزمون‌های آماری در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته­ها : بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان (۵۳٫۹٪) در سطح فعالیت بدنی بالا قرار داشتند. میانگین ظرفیت هوازی آنان ۴۹٫۴ ± ۶٫۶ میلی‌لیتر بر کیلوگرم در دقیقه به دست آمد که بالاتر از میانگین جمعیت عمومی و نزدیک به سطوح گزارش‌شده در ورزشکاران حرفه‌ای بود. نتایج همبستگی نشان داد بین سطح فعالیت بدنی و ظرفیت هوازی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = 0.642, p < 0.001). بحث و نتیجه­گیری: یافته‌ها نشان دادند که ورزشکاران جیوجیتسو برزیلی دارای سطح بالای فعالیت بدنی و ظرفیت هوازی مطلوب هستند و میان این دو شاخص رابطه مستقیم وجود دارد. این نتایج با مبانی فیزیولوژیک و پژوهش‌های پیشین همخوان است و اهمیت تمرینات ترکیبی و استقامتی را در بهبود عملکرد قلبی–عروقی تأیید می‌کند. پیشنهاد می‌شود مربیان از پرسشنامه فعالیت بدنی به‌عنوان ابزار پایش فعالیت‌های هفتگی بهره‌گیرند و در کنار آن، آزمون‌های میدانی مانند کوپر را به‌طور دوره‌ای اجرا کنند. نتایج این تحقیق می‌تواند مبنایی برای طراحی برنامه‌های تمرینی و پژوهش‌های آینده در این رشته باشد.