رابطه یادگیری سازمانی با تسهیم دانش کارکنان استانداری تهران
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام شهرری
2 کارشناس ارشد واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف اصلی از پژوهش حاضر تعیین رابطه ابعاد یادگیری سازمانی با تسهیم دانش در بین کارکنان استانداری تهران بود. روش پژوهش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان استانداری تهران به تعداد 703 نفر بود که از این تعداد، 250 نفر بهعنوان نمونه (58 زن و 192 مرد) با روش نمونه گیری تصادفی طبقهای و با بهرهگیری از جدول مورگان و گرجسی، انتخاب شدند. گردآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه قابلیت یادگیري سازمانی چیوا و همکاران و تسهیم دانش دیکسون انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها، از آزمون همبستگی پیرسون، مبتنیبر نرمافزار آماری spss ویرایش 22 بهره گرفته شد. یافتهها: بر اساس یافتهها، رابطه یادگیری سازمانی با تسهیم دانش برابر 771/0 است که این رابطه در سطح 0.01P≤ معنادار و مثبت است؛ همچنین ابعاد یادگیری سازمانی شامل آزمایشگری، ریسکپذیری، تعامل با محیط خارجی، گفتگو، و تصمیمگیری با تسهیم دانش به ترتیب برابر با 628/0 ، 483/0، 594/0، 701/0، 715/0 است که این رابطه در سطح 01/0P≤ معنادار و مثبت است. نتیجهگیری: بر اساس نتایج، با افزایش یادگیری سازمانی و هر یک از ابعاد آن تسهیم دانش افزایش مییابد. کارآیی و عملکرد استانداریها، بهعنوان نماینده عالی دولت و مسئول اجرای سیاستهای عمومی دولت، وابسته به فرآیند یادگیری جمعی تمام اعضای آن و همچنین بهاشتراکگذاری دانستههاست. دولت و وزارت کشور میتوانند با سرمایهگذاری در حوزه یادگیری سازمانی و اشتراک دانش، بهکارآیی بهتری برسد و امور جامعه را بهتر مدیریت کند.