فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بحران‌های زیست‌محیطی در غرب آسیا به‌واسطه تغییرات اقلیمی، کمبود منابع آب، بیابان‌زایی و آلودگی‌های صنعتی تشدید شده‌اند. در این میان، رژیم‌های بین‌المللی زیست‌محیطی نقشی کلیدی در مدیریت این بحران‌ها دارند. سوال اصلی این پژوهش آن است که رژیم‌های بین‌المللی زیست‌محیطی چه تأثیری بر مدیریت بحران‌های زیست‌محیطی در غرب آسیا دارند و الگوی داپ (DAP) چگونه می‌تواند به این مدیریت کمک کند؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بهره‌گیری از منابع اسنادی و داده‌های بین‌المللی، ابتدا به بررسی چارچوب‌های نظری رژیم‌های بین‌المللی و سازوکارهای آن‌ها در حوزه محیط‌زیست می‌پردازد. سپس، نقش این رژیم‌ها در مدیریت بحران‌های زیست‌محیطی منطقه غرب آسیا مورد بررسی قرار می‌گیرد و کارایی الگوی داپ (DAP) در این زمینه تحلیل می‌شود. فرضیه پژوهش این است که رژیم‌های بین‌المللی زیست‌محیطی تأثیر محدودی بر مدیریت بحران‌های زیست‌محیطی در غرب آسیا دارند و کاربست این رژیم ها در مورد پروژه داپ (DAP) می‌تواند به ارتقای اثربخشی این رژیم‌ها کمک کند. متغیر مستقل در این پژوهش؛ رژیم های بین المللی زیست محیطی و منغیر وابسته؛ مدیریت بحران های زیست محیطی است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که الگوی داپ (DAP) به‌عنوان یک رویکرد چندسطحی و مشارکتی، ظرفیت بالایی برای بهبود همکاری‌های منطقه‌ای و تقویت مدیریت بحران‌های زیست‌محیطی دارد.