متغیرهای تاثیرگذار بر روابط سیاسی ایران و عمان در چارچوب نظریه پیوستگی روزنا (2013-2024)
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی و روابط بین¬الملل، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ايران
3 گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ايران
doi
https://doi.org/10.71534/pir-1404-1212227چکیده
روابط سیاسی تهران-مسقط، علیرغم تأثیرپذیری از تحولات منطقهای و بینالمللی، همواره از ثبات نسبی و نوعی هماهنگی درونی برخوردار بوده است. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش بوده است که عوامل تاثیرگذار بر روابط سیاسی ايران و عمان بر اساس نظريه پيوستگي روزنا از سال 2013 تا 2024 چه بوده است؟ با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی این نتیجه حاصل گردید که هیچیک از سطوح تحلیل فردی، نقش، نهادی، اجتماعی و بینالمللی، بهتنهایی قادر به تبیین کلیت این روابط نیست. در بّعد فردی، شخصیت رهبران سیاسی عمان، با روحیه ای اعتدالگرا، بستر شکلگیری روابطی باثبات با ایران را فراهم ساخت. در ایران نیز، نقش بیبدیل رهبری در هدایت کلی نظام، همراه با سیاست تنش زدایی حسن روحانی و سیاست همسایگی ابراهیم رئیسی، به حفظ و توسعه این مناسبات یاری رساند. تعامل سطوح نقش، نهاد و جامعه نیز موجب استحکام این روابط شده است. نهادهای رسمی با تمرکز تصمیمگیری و دستگاههای دیپلماتیک و اقتصادی، زمینهساز پایداری همکاریها بودهاند. همچنین، پیوندهای فرهنگی و مذهبی به تحکیم همفهمی اجتماعی کمک کرده و در سطح بینالمللی نیز واقعگرایی و عملگرایی دو کشور در مواجهه با فشارها، ضامن استمرار رابطه بوده است.
