تحلیل برآیند نقش استراتژی فرهنگ راهبردی مشارکت در الگوی کاربست همگرایی و واگرایی بین ایران و روسیه در محیط بین الملل
نویسندگان
1 پژوهشگر سیاسی و دانش اموخته ی دکتری علوم سیاسی (مسائل ایران) ،واحد کرمانشاه ، دانشگاه ازاد اسلامی ، کرمانشاه، ایران.
2 دکتری روابط بین الملل، پژوهشگرو مدرس گروه مطالعات خاورمیانه و شمال افریقا، دانشگاه ایلام،ایلام، ایران.
3 استاد یار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی ، واحد ایلام ، دانشگاه ازاد اسلامی ، ایلام ، ایران
doi
چکیده
هر چند ایران و روسیه از منتقدان اصلی یکجانبه گرایی آمریکا در محیط بین الملل بوده و هستند ، اما استراژی و نوع نگاه این دو کشور به همدیگر ، از مسائلی است که اهمیت موضوع پژوهش حاضر را بخوبی نشان می دهد. بنظر می رسد که رابطه ی بین ایران و روسیه در محیط منطقه ای و بین المللی ، بر مبنای مشترکات فرهنگی- تاریخی و راهبردی– امنیتی دو کشور استوار است. اما رسیدن به الگویی پایدار در ارتباط محیطی(منطقه ای – بین المللی) ، به دلیل برداشت ها و راهبردها (الگوهای) متفاوت دشوار است. پژوهش حاضراز نوع بنیادی - کاربردی و با روش کیفی و رویکرد توصیفی- تحلیلی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهند که ، نگاه روسیه به ایران مبتنی بر هزینه – فایده و فرصت طلبانه ارزیابی می شود ، که این امر موجب همکاری های بین دو کشور به صورت کاربستی (موردی) شده است. برداشت دو کشور از رابطه ی راهبردی – امنیتی نیز متفاوت است. روسها جمهوری اسلامی ایران را پیرو سیاستهای محیط ( منطقه ای – بین المللی) خود در نظر می گیرند(نگاه از بالا به پایین). اما برداشت ایران این است که به عنوان شریک برابر با روسیه همکاری کند(نگاه هم سطح).