اثر هشت هفته تمرین مقاومتی همراه با عصاره مریم گلی بر عملکرد شناختی در موش های صحرایی جوان در معرض سندروم پس از سانحه
نویسندگان
1
doi
چکیده
مقدمه: اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) منجر به تخریب مولفههای شناختی و افزایش اضطراب میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی (RT) همراه با مصرف عصاره مریمگلی (S) بر عملکرد شناختی در موشهای صحرایی مبتلا به PTSD انجام شد. روشها: در این مطالعه تجربی، ۳۲ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (۱۴-۱۶ ماهه) که با روش ترکیبی (بیحرکتی، شنای اجباری و بیهوشی) به PTSD مبتلا شده بودند، به چهار گروه: (۱) PTSD، (۲) PTSD+S، (۳) PTSD+RT و (۴) PTSD+RT+S تقسیم شدند. همچنین ۸ موش در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. گروههای تمرینی، ۸ هفته تمرین مقاومتی (۵ جلسه در هفته) با شدت افزایشی انجام دادند. گروههای مکمل نیز روزانه mg/kg ۱۰۰ عصاره مریمگلی به صورت خوراکی دریافت کردند. دادهها با آزمونهای آنالیز واریانس یکراهه و تعقیبی توکی تحلیل شدند (P \le 0.05). نتایج: یافتهها نشان داد مسافت طی شده و تعداد عبور از خطوط در گروههای مداخله (تمرین، مریمگلی و ترکیبی) به طور معنیداری بیشتر از گروه PTSD بود (P=0.001). تعداد ایستادن روی دو پا در گروههای PTSD+S و PTSD+RT+S به طور معنیداری بیشتر از گروه PTSD بود. همچنین در گروه PTSD+RT+S بهبود عملکرد نسبت به گروههای تکمداخلهای (فقط تمرین یا فقط مریمگلی) معنادار بود (P=0.001). نتیجهگیری: تمرین مقاومتی و عصاره مریمگلی هر دو در بهبود نقصهای شناختی ناشی از PTSD موثرند. با این حال، ترکیب این دو مداخله دارای اثرات همافزایی بیشتری است.