طراحی و بهینه سازی برون تنی پروتئین Loa22 در سرووارهای بیماریزای لپتوسپیرا جهت استفاده در واکسن نوترکیب
نویسندگان
1 دانشیار، بخش میکروبشناسی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم رازی، سازمان تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج(AREEO) ، کرج، ایران
2 دانشیار، بخش تحقیق و توسعه، موسسه تحقیقات واکسن و سرم رازی، سازمان تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج(AREEO) ، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه میکروبیولوژی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
4 دانشیار، گروه میکروبیولوژی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
5 دانشیار، بخش ایمونولوژی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم رازی، سازمان تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج(AREEO) ، کرج، ایران
doi
چکیده
لپتوسپیروز که توسط گونههای بیماریزای لپتوسپیرا ایجاد میشود، یک بیماری مشترک بین انسان و دام است که پیامدهای بهداشت عمومی قابل توجهی دارد. توسعه یک واکسن نوترکیب موثر علیه لپتوسپیروز به دلیل ماهیت پیچیده پاتوژن و پروتئینهای غشاء خارجی آن (OMPs) کماکان بصورت یک چالش باقی مانده است. پروتئین غشاء خارجی Loa22 به دلیل خواص ایمنیزایی آن به عنوان یک واکسن بالقوه مطرح شده است. هدف این مطالعه بررسی کاربرد بیوانفورماتیک و ایمونوانفورماتیک در مطالعه پروتئین Loa22، توضیح ویژگیهای ساختاری و عملکردی آن، و ارزیابی پتانسیل آن به عنوان یک واکسن کاندید برای لپتوسپیروز است. بر اساس یافتههای این تحقیق، با همترازی چند توالی، پروتئین Loa22 در سویههای مختلف لپتوسپیراهای بیماریزا، بین100-98 درصد همگرایی نشان داد. ارزیابی ویژگیهای مختلف این پروتئین، آن را یک آنتیژن ایمنیزا، غیرتوکسیک و غیرحساسیتزا نشان داد که می تواند پاسخ ایمنی قابل توجهی را در برابر عفونت لپتوسپیرا القاء کند. همچنین بر اساس پیشبینیها، نشان داده شد که پروتئینLoa22 ساختاری پایدار، محلول و دارای نواحی آنتیژنی منطبق با اپیتوپ های سلول T و B دارد که در تمام ایزوله ها حفاطت شده است و می تواند بعنوان واکسنی نوترکیب و یا با استفاده از اپیتوپهای ایمونوژن آن در ترکیب با اپیتوپهای ایمونوژن سایر پروتئینهای حفاظت شده غشاء خارجی لپتوسپیرا در طراحی واکسنی مولتی اپیتوپ در نظر گرفته شود.
