مطالعه تطبیقی هویت شهر در معماری و عکاسی دوره پهلوی اول
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.نویسنده مسئول.
2 استادیار، گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
3 پژوهشگر دکتری، گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
doi
10.71484/lsj.2021.681918چکیده
نقش رسانهها در ارائه تصویری جامع از محیط و یا شکلدهی و جهتدهی به نگرش و تصور شهروندان از محل زندگی خود، بسیار حائز اهمیت است. هویت مفهومی پیچیده در حوزه علوم انسانی است که به فلسفه، روانشناسی و جامعهشناسی مرتبط است. هر اثر نمادی از شخصیت خالق خود میباشد و هویت یک اثر با هویت فرد قرابت و نزدیکی بسیار دارد. معماری و عکاسی در مقام رسانه، در شناخت مفهوم هویت دوران پهلوی اول نقش مهمی دارند. در این پژوهش مفهوم هویت در بافتهای تاریخی و آثار عکاسی دوره پهلوی اول بررسی شده و سپس ارتباط این دو رسانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. روش انجام تحقیق در پژوهش حاضر، تطبیقی ـ تحلیلی کیفی است و با مطالعات میدانی بهصورت مشاهده مستقیم انجام شده است. در بخش مطالعات اسنادی از منابع مختلفی مانند منابع موجود در کتابخانه دانشگاهها و مقالات معتبر در زمینه معماری و عکاسی استفاده شده است. نتایج حاکی از آن هستند که معماری و عکاسی هر دو به ایجاد فضا و روح زندگی میپردازند و دارای عناصر مشترکی برای درک فضا هستند که بر بیننده تاثیر متفاوتی میگذارند. فضاهای بصری مهم ترین عامل بیان در عکس هستند. تعامل و رابطه اجتماعی متقابل بین فرد و اثر تاریخی، هویت یا معنای آن اثر را بر اساس ویژگیهای اثر و تصویر ذهنی مخاطب، شکل میدهند. رابطه میان معمار، اثر معماری و مخاطب، روند شکلگیری و درک هویت را آشکار میسازد. این جریان تابع زمان، مکان و فرهنگ بوده، از شرایط اجتماعی، اقتصادی، سیاسی جامعه تاثیر پذیرفته است. هویت یا معنای یک اثر، منوط به تصویری است که از آن اثر در ذهن مخاطب نقش میبندد. فضاهای شهری و بناهای معماری به عکاسان کمک میکنند تا از طریق فضا سازی به ایجاد هویت و خلق مکان بپردارند و موقعیت فرهنگی، تاریخی، اجتماعی زمان خود را ثبت کنند.
