ارزیابی اثرات ضدباکتریایی عصاره‌های گونه‌های مختلف آویشن بر یرسینیا راکری (Yersinia ruckeri) و استرپتوکوکوس اینیایی (Streptococcus iniae) در ماهیان پرورشی

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سمنان، سمنان

2 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سمنان

doi
https://doi.org/10.71840/jvm.2025.1197947
چکیده

زمینه و هدف مطالعه: آویشن می‌توانند به‌عنوان یک‌جانشین مناسب آنتی‌بیوتیک در نظر گرفته شوند، زیرا ممکن است دارای عوارض جانبی کمتری باشند. مطالعه حاضر باهدف تعیین اثر ضدباکتریایی آویشن بر یرسینیا راکری ( Yersinia ruckeri ) و استرپتوکوکوس اینیایی ( Streptococcus iniae ) انجام شد. مواد و روش­ها: برای تعیین قدرت ضدباکتریایی عصاره‌ها از روش استاندارد انتشار در چاهک، تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی رشد (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) استفاده گردید و تتراسایکلین و کلرامفنیکل به‌عنوان استاندارد به کار گرفته شد. نتایج: نتایج اندازه‌گیری قطر هاله مهاری در مواجه با یرسینیا راکری نشان داد که قطر هاله مهاری تتراسایکلین  2/0±2/12  میلی‌متر و کلرامفنیکل 2/0±2/22 میلی‌متر  و  برای تیمار 1  6/0±9/3، تیمار 2  7/0±4/6، تیمار 3 5/0±3/1، تیمار 4 4/0±8/7، تیمار 5 3 /0±2/6، تیمار 6  6/0±8/9، تیمار 7 7 /0±3/11، تیمار 8 3/0±2/6، تیمار 9  6/0±9/7 و تیمار 10  2/0±2/2 میلی‌متر تعیین شد. همچنین مقادیر MIC  بین 25/0 – 125/0 میلی‌گرم در میلی‌لیتر و محدوده MBC عصاره‌های موردمطالعه در مواجهه با یرسینیا راکری بین 5/0 –25/0 میلی‌گرم در میلی‌لیتر قرار داشت. نتایج اندازه‌گیری قطر هاله مهاری در مواجه با استرپتوکوکوس اینیایی نشان داد که قطر هاله مهاری تتراسایکلین  2/0±2/10  میلی‌متر و کلرامفنیکل 2/0±3/28 میلی‌متر و  برای تیمار 1، تیمار 2، تیمار 3، تیمار 4، تیمار 5، تیمار 6، تیمار 7، تیمار 8، تیمار 9 و تیمار 10 به ترتیب  8/0±8/7، 2/1±1/12،  4/0±1/3، 8/0±5/12، 3 /0±1/9،  9/0±6/12،   2/1±5/14، 8/0±9/9،   9/0±3/13 و  2/0±1/3 میلی‌متر تعیین شد. نیز  مقادیر MIC و MBC  عصاره‌های موردمطالعه در مواجه با استرپتوکوکوس اینیایی به ترتیب 125/0 و 5/0 میلی‌گرم در میلی‌لیتر بدست آمد. نتیجه گیری: در این بررسی عصاره‌های گونه‌های مختلف آویشن اثرات ضدباکتریایی مناسبی علیه استرپتوکوکوس اینیایی و یرسینیا راکری از خود نشان دادند؛ بنابراین عصاره‌های مذکور پس از انجام مطالعات تکمیلی می‌توانند جایگزین مناسبی برای آنتی‌بیوتیک‌های تجاری رایج برای درمان عفونت‌های ناشی از این دو باکتری در ماهی باشند.