نقش سن مخاطب در درک مفهوم حس مکان تبلوریافته در بناهای منطقهگرای استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
2 گروه معماری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 استادیار گروه معماری، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران
doi
10.71484/lsj.2023.951863چکیده
حس مکان یکی از پدیدههای مهم در ایجاد رابطه افراد با محیط است و بهطورمعمول در ارتباط بااتصال گروهی از افراد قرار دارد که یک مکان را تجربه میکنند، یا احساساتی که افراد به یک مکان خاص دارند، نسبت داده میشود. سن افراد میتواند باعث ایجاد علایق متفاوتی نسبت به شاخصهای محیطی گردد. در صورت وجود حس مکان در محیط، پتانسیلهای بالقوه جهت تعامل افراد با گروههای سنی مختلف به وجود میآید. بناهای منطقهگرا با تأکید به زمینه و بهرهگیری از ظرفیتهای موجود در هر اقلیم شرایطی مختلف برای ارتباط بین فرد با محیط به وجود آورده است. این پژوهش با هدف بررسی مؤلفههای حس مکان توسط گروههای مختلف سنی در بناهای منطقهگرا صورت گرفته است. روش تحقیق ترکیبی از نوع تودرتو کیفی در کمی است. در مرحله کیفی برای استخراج مؤلفههای حس مکان در بناهای منطقهگرا مصاحبههای نیمه ساختاریافته صورت میپذیرد و در مرحله کمی پرسشنامه با طیف لیکرت طراحی و در اختیار کاربران فضایی متخصص قرار میگیرد نتایج در نرمافزار ORIGINPRO نسخه 2016 مورد تحلیل PN قرار میگیرد. نتایج نشان میدهد که در گروه سنی مخاطبین متخصص 20-40 سال، بیشترین سهم عاملی مربوط به فعالیتهای عملکردی، جذابیت و زیبایی، تعاملات اجتماعی و امنیت است با مقدار (000/1) است و کمترین سهم عاملی مربوط به شیب و ناهمواریها (246/0)، پله (246/0) و باغچه (245/0) است. در گروه سنی مخاطبین متخصص 40-60 سال، بیشترین سهم عاملی مربوط به امنیت، تنوع رفتاری، چشمانداز طبیعی، خاطرهانگیزی، معنا دهی با مقدار (000/1) است؛ و کمترین سهم عاملی مربوط به شیب و ناهمواری (254/0)، خط آسمان (311/0) و رنگ (315/0) است. در گروه سنی مخاطبین متخصص 60-80 سال، بیشترین سهم عاملی مربوط به فضای سبز، خاطرهانگیزی، چشمانداز طبیعی، تعاملات اجتماعی، تنوع رفتاری و امنیت با مقدار (000/1) است و کمترین سهم عاملی مربوط به شاخصهای وزن (275/0)، پایایی عملکردها (266/0)، شیب ناهمواری (244/0) است.