شیوع بیماری بلاست سیب و گلابی در استان‌هایخراسان رضوی و شمالی

doi
چکیده

طی سال های 1385 تا 1387 علائم شانکر و سوختگی گل‌ها در درختان گلابی (Pyrus communis) و سیب (Malus communis) در چندین باغ در استان‌های خراسان رضوی و شمالی دیده شد. علائم بیماری تا اندازه‌ای مشابه علائم آتشک گلابی ناشی از Erwinia amylovora بوده ولی ترشح شیرابه از بافت‌های آلوده مشهود نبود. از بافت‌های آلوده باکتری‌های گرم منفی میله‌ای شکل و هوازی اجباری جدا گردید. باکتری‌ها روی محیط‌های غنی از سوکروز قادر به تولید لوان بوده و در محیط King,s B (KB) تولید رنگدانه فلورسنت نمودند. کلیه جدایه ها کاتالاز مثبت، اکسیداز، آرجی نین دی هیدرولاز منفی بوده و قادر به هیدرولیز نشاسته، اسکولین، تولید اندول، استوئین، H2S و لهانیدن برش‌های سیب زمینی نبودند. برخی جدایه های مورد بررسی تولید سرینگومایسین (Syringomycin) و در برگ‌های توتون و شمعدانی واکنش فوق حساسیت ایجاد نمودند. فروکتوز، گلوکز، گالاکتوز، سوکروز، مانوز، مانیتول، گلیسیرین، سیترات، فومارات، ساکسی نایت و لاکتات از جمله منابع کربن قابل استفاده به وسیله جدایه ها بود. هیچ یک از جدایه ها توانائی استفاده از مالتوز، اینولین، نشاسته، دکسترین، اگزالات، فرمات و بنزوات را نداشتند. براساس ویژگی‌های یاد شده و سایر خصوصیات باکتری شناسی، جدایه ها به عنوان Pseudomonas syringae pv. syringae شناسایی شدند. علائم شانکر و سوختگی جوانه‌ها روی سرشاخه ها و نهال‌های بذری مایه زنی شده در شرایط گلخانه ایجاد گردید و باکتری‌های مایه زنی شده دوباره از شاخه‌ها جدا گردید. این اولین گزارش وقوع بلاست سیب در ایران است.