ارزيابي ژئوشيميايي و پتانسيل هيدروکربورزايي سازند پابده در ناحيه تنگه هرمز: تحلیل ویژگیهای سنگ منشا و قابلیت تولید نفت و گاز

نویسندگان
doi
چکیده

سازند پابده با سن پالئوسن تا اليگوسن و سنگ‌شناسي مارن، آهک و شيل به عنوان يک سنگ منشأ احتمالي در ناحيه خليج فارس مطرح است. براي بررسي توان هيدروکربورزايي اين سازند، از روش آناليز راک-اول استفاده شده است. بر اساس نتايج پيروليز راک- اول به ترتيب حداقل، حداکثر و ميانگين پارامترهاي ژئوشيميايي S1: 0.06، 4.53 و 1.5. پارامتر S2: 0.02، 16.32 و 3.65. پارامتر S1+S2: 0.1، 16.93 و 5.1. پارامتر TOC: 0.07، 3.77 و 1.18. پارامتر HI: 285، 583.7 و 240.1. پارامتر Tmax: 391، 578 و 440.7 و پارامتر PI: 0.03، 0.91 و 0.38 محاسبه گرديد. بر اساس ميانگين پارامترهاي به دست آمده، کروژن های موجود از نوع I و II بوده و از نظر بلوغ در مرحله دياژنز قرار دارند. اين سنگ منشا توان توليد هيدروکربورهاي نفت و گاز را نشان مي‌دهد. توان هيدروکربورزايي در اعماق مختلف سازند پابده متفاوت است و قسمت‌هاي ابتدايي و تا قسمت‌هاي مياني که ضخامت بيشتري را به خود اختصاص مي‌دهد داراي توان هيدروکربورزايي مناسب تا خوبي است که در همين فواصل نوع هيدروکربور توليدي نيز ترکيب نفت و گاز است. قسمت‌هايي در ميانه‌هاي اين سازند توان هيدروکربورزايي بسيار خوبي دارد و قسمت‌هاي انتهايي داراي توان هيدروکربورزايي ضعيف است.