بررسی آزمایشگاهی مقاومت فشاری و دوام بتن هوادار با تاکید بر رفتار مکانیکی

نویسندگان
doi
چکیده

در سال‌های اخیر، استفاده از بتن هوادار به‌عنوان یکی از مصالح نوین در صنعت ساخت‌وساز، به‌ویژه در سازه‌های سبک، با استقبال روزافزونی مواجه شده است. بتن هوادار به دلیل داشتن تخلخل کنترل‌شده ناشی از افزودن حباب‌سازها، خواص منحصر‌به‌فردی نظیر وزن مخصوص پایین، عایق حرارتی مناسب و مقاومت مناسب در برابر سیکل‌های یخ‌زدگی از خود نشان می‌دهد. با این حال، ارزیابی دقیق خواص مکانیکی و دوام این نوع بتن، به‌ویژه در کاربردهای سازه‌ای، از اهمیت بالایی برخوردار است. در این پژوهش، شش طرح اختلاط متفاوت شامل پنج طرح با درصدهای مختلف افزودنی حباب‌ساز (از صفر تا ۴٪) و یک طرح بدون حباب‌ساز با استفاده از سنگدانه‌های نخودی و بادامی، ساخته شد. نمونه‌ها در سنین ۳، ۷، ۱۴ و ۲۸ روزه مورد آزمایش مقاومت فشاری قرار گرفتند. همچنین آزمون‌های جذب آب وزنی، جذب آب سطحی و دوام در برابر سیکل یخبندان بر روی نمونه‌ها انجام شد. برای بررسی اثرات افزودنی‌ها، فوق روان‌کننده و پوکه معدنی نیز به عنوان مصالح اصلاح‌کننده در طرح‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با افزایش درصد حباب‌ساز، مقاومت فشاری بتن کاهش یافته ولی رفتار بتن در برابر سیکل‌های یخ‌زدگی بهبود یافت. جذب آب و کاهش وزن خشک نیز با افزایش تخلخل ناشی از حباب‌ساز، روند افزایشی داشت. طرح دارای ۴٪ حباب‌ساز با وجود پایین‌ترین مقاومت فشاری، کمترین افت عملکرد در برابر یخبندان را نشان داد، در حالی‌که طرح فاقد حباب‌ساز با سنگدانه‌های طبیعی، علی‌رغم مقاومت فشاری بالا، از نظر دوام عملکرد ضعیف‌تری داشت.

کلیدواژه‌ها