بررسی تأثیر پایداری اجتماعی و زیست‌محیطی بر پذیرش تکنولوژی‌های نوین در پروژه‌های عمرانی با نقش میانجی اعتماد عمومی (مطالعه‌ی موردی: شهرکرمان)

نویسندگان
doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر پایداری اجتماعی و زیست‌محیطی بر پذیرش تکنولوژی‌های نوین در پروژه‌های عمرانی شهر کرمان، با در نظر گرفتن نقش میانجی اعتماد عمومی، انجام شده است .این تحقیق به روش توصیفی–پیمایشی انجام گرفته و جامعه‌ی آماری شامل مدیران، کارشناسان و ذی‌نفعان کلیدی پروژه‌های عمرانی شهر کرمان بوده است. گردآوری داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ی استاندارد صورت پذیرفت و با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که پایداری اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر اعتماد عمومی دارد و اعتماد عمومی نیز به‌عنوان یک متغیر میانجی، نقش مؤثری در پذیرش تکنولوژی‌های نوین ایفا می‌کند. هم‌چنین پایداری اجتماعی به‌طور مستقیم نیز بر پذیرش تکنولوژی تأثیرگذار است. این یافته‌ها بیانگر آن است که توجه هم‌زمان به عدالت اجتماعی، مشارکت ذی‌نفعان و ارتقای کیفیت زندگی (بعد پایداری اجتماعی) و نیز حفاظت از محیط‌زیست و منابع طبیعی (بعد پایداری زیست‌محیطی) در پروژه‌های عمرانی می‌تواند با تقویت اعتماد عمومی، پذیرش فناوری‌های نوین را تسهیل نماید و به اثربخشی بیشتر پروژه‌ها بیانجامد. در پایان، پیشنهاد‌های کاربردی برای مدیران پروژه، سیاست‌گذاران حوزه‌ی فناوری و پژوهش‌گران آتی ارائه شده است تا با بهره‌گیری از نتایج این پژوهش، مسیر توسعه‌ی پایدار در صنعت ساخت‌وساز هموارتر گردد.

کلیدواژه‌ها