ضرورت اتخاذ رویکرد برنامهریزی مشارکتی محلهمحور در احیای بافتهای فرسوده شهری با استفاده از روش تحلیل عاملی (نمونه مورد مطالعه: محله سرتپوله؛ سنندج)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری تربیت مدرس
doi
چکیده
مدیران شهری همواره سعی کردهاند تا با جلب مشارکت مردمی در سطح محله، به اهداف خود در راستای دستیابی به توسعه و مدیریت شهری نائل آیند. مشارکت شهروندان در سطح محلات یکی از اصول مهم پایداری و دموکراسی در جوامع شهری محسوب میشود. با توجه به اهمیت مشارکت در توسعه محلات و مدیریت شهری، در این تحقیق هدف، اتخاذ رویکرد برنامهریزی مشارکتی محلهمحور در احیای بافتهای فرسوده شهری و شناخت مهمترین معیارهایی که بیشترین تأثیر را در مشارکت محلهمحور در احیای بافتهای فرسوده دارند میباشد. روش تحقیق حاضر به صورت توصیفی - تحلیلی و از لحاظ هدف کاربردی میباشد. نمونهگیری به صورت هدفمند بوده و از 308 خانوار موجود در محله، 50 سرپرست خانوار با استفاده از فرمول کوکران با سطح اطمینان 93 درصد برای پرسشگری انتخاب شدند. نتایج حاصله از طریق نرمافزا SPSS از جمله آزمونهای تحلیل مسیر و آزمون تحلیل عاملی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل نشان داد که شاخصهای مربوط به ابعاد اجتماعی؛ اقتصادی و مدیریتی به ترتیب با میانگین وزنی (45/4، 739/3، 112/5) بیشترین تأثیر را بر بافتهای فرسوده محله سرتپوله شهر سنندج داشتهاند. همچنین ازطریق تحلیل مسیر عواملی که به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر بهبود کیفیت بافتهای فرسوده محدوده مورد نظر تأثیر دارند مشخص گردید.