بررسی جایگاه آینده نگاری در نظام شهری ایران مسئله محوری : تنش در استقرار یکپارچگی مدیریت شهری
نویسندگان
1 استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
تعدد نهادهای تصمیمگیر و تصمیمساز در زمینه مدیریتشهری، تداخل قلمرویی آنها خلأهای قانونی و مدیریتی و همچنین برنامهریزی ازجمله چالش هایی برای مدیریتشهری میباشد. جهت رفع و کاهش آثار این چالشها سیستم مدیریتشهری نیازمند سیستم مدیریتی یکپارچه میباشد تا تمام نهادهای مدیریتی به صورت هماهنگ با یکدیگر عملکنند. مسئله موردمطالعه در این پژوهش چگونگی رسیدن به مدیریت یکپارچه شهری باوجود چالشهای زیاد در سیستم مدیریت شهر( داخلی- خارجی) میباشد که این چالشها باعث شدند تاکنون سیستم مدیریت یکپارچه در ایران تحقق نیابد. ازاینرو پیشنهاد این پژوهش بهکارگیری روش آیندهنگاری باهدف شناسایی کلیه چالشها(عدم قطعیتها) و تشخیص چالشهای بحرانی(عدم قطعیتهای بحرانی) از طریق فرآیند آیندهنگاری و سرانجام انتخاب سناریوهای محتمل در آینده و برنامهریزی برای رسیدن به مدیریت یکپارچه در راستای سناریوهای پیش رو خواهد بود. در این پژوهش کلیه عدم قطعیتها استخراجشده و آیندههای محتمل برای وقوع هر یک بیانشده(آیندههای بدیل) این کار از روش جمعآوری پرسشنامه نیمه ساختاریافته و مصاحبه عمیق با بازیگران مدیریت شهری و کارشناسان و متخصصین مربوطه انجامشده است. و در آخر فرآیند پیشنهادی بهکارگیری روش آیندهنگاری را در سیستم مدیریت یکپارچه بیانشده است تا بتوان به کمک این روش گامی در جهت رسیدن به مدیریت شهری یکپارچه برداشته شود.
