سیاستگذاری راهبردی بر کاهش میزان وقوع جرایم شهری در سکونتگاههای غیررسمی شهر یاسوج نمونه موردی (مادوان سفلی، بلهزار و مهریان)
نویسندگان
1 دانشجو دکتری ،گروه شهرسازی، واحد یاسوج،دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ،شیراز ، ایران
3 دانشیار گروه معماری و شهرسازی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
doi
چکیده
شهر یاسوج در سالهای اخیر رشد زیادی از جنبه کالبدی و اقتصادی داشته و مهاجرپذیر بوده است، بیشترین توسعه در سکونتگاههای پیرامونی شهر یاسوج بوده و افزایش پدیده حاشیهنشینی مشهود میباشد، از طرفی امنیت شهر یاسوج را این سکونتگاهها مورد تأثیر خود قرار دادهاند. از دیگر اهداف این پژوهش شناسایی عوامل تأثیرگذار بر جرم در نواحی پیرامونی شهر یاسوج و تأثیر آن بر برنامهریزی جرمخیزی میباشد تا از طریق مهندسی اجتماعی و توانمندسازی فرهنگی ساکنین همراه با مشارکت مردمی با رویکرد محلی نسبت به کاهش و حل جرائم شهری اقدام کرد. پژوهش حاضر برحسب ماهیت، توصیفی - استنباطی و برحسب هدف تحقیق دانشپژوهی (توسعهای–کاربردی) است و با محور قراردادن سیاستگذاری اجتماعمحور بر کاهش میزان وقوع جرایم شهری در سکونتگاههای پیرامونی شهر یاسوج به بررسی این اثرات می پردازد. یافتههای این پژوهش، رابطه مستقیم با درصد بالایی را بین برنامهریزی جرمخیزی با عوامل جرم از جمله: فقر، بیسوادی، بیکاری، مدیریت ناکارآمد، اختلافات قومی و کاهش آنها از طریق توانمندسازی اجتماعمحور با تأکید بر مهندسی اجتماعی، آگاهیبخشی، بسترسازی و ریلگذاری توسط مقامات محلی از طریق مشارکت همهجانبه ساکنین محلی را نشان میدهد.
