ارزیابی بکارگیری الگوی بهینه انتشار نور روز بر میزان رضایت از کیفیت محیط و ادراک روانشاختی کارمندان
نویسندگان
1 استادیار، گروه هنر و معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند ایران.
2 استادیار گروه هنر و معماری، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه هنر و معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
4 استادیار، گروه هنر و معماری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
doi
10.71484/lsj.2025.1119750چکیده
یکی از مسائلی که امروزه مورد توجه بسیاری از محققین قرار گرفته استفاده از نور روز در ساختمان های اداری، به منظور افزایش بهره وری روشنایی طبیعی می باشد. با توجه به تأثیرگذاری شرایط محیطی بر ساختمان، ویژگی های محیط ساخته شده نیز به میزان قابل توجه ای ساکنین فضا را تحت تأثیر قرار می دهد. نور روز به عنوان یکی از موثرترین مؤلفه های طراحی محیط محسوب می شود که اثرات بصری و غیربصری بسیاری بر کاربران دارد. هدف این پژوهش ارزیابی بکارگیری الگوی بهینه انتشار نور روز به منظور دریافت نور روز مطلوب و تاثیر آن بر رضایت از کیفیت محیط و ادراکات روان شناختی کارمندان می باشد. روش تحقیق این پژوهش توصیفی و تحلیلی بوده است. به منظور شبیهسازی و بهینهسازی از نرمافزارهای راینو، گرس هاپر، لیدی باگ، هانی بی و الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. در این پژوهش 76 نفر از کارکنان ساختمان اداری کرمان در دو مرحله قبل و بعد از تغییرات محیطی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفتند.جهت ارزیابی و تحلیل داده های پرسشنامه، از آزمونهای پارامتری t جفتی در نرم افزار SPSS 26 استفاده شد. نتایج حاصل از مقایسه داده های گردآوری شده از پرسشنامه قبل از تغییرات (وضع موجود) و بعد از تغییرات (الگوی بهینه انتشار نور روز نصب شده بر روی شیشه) نشان داد که رضایت از کیفیت محیط 47% افزایش، احساس مثبت 35% افزایش و احساس منفی 28% کاهش (ادراکات روان شناختی) یافته است. نتایج اين مطالعه مي تواند در بكارگيري از اين عناصر متناسب با معماري امروز در جهت بهره برداري بهينه و مطلوب از نور روز و تاثیر آن بر رضایت از کیفیت محیط و ادراکات روان شناختی کارمندان راهگشای طراحان و سازندگان باشد.