فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

وجود فضاهای اجتماع پذیر موفق از مهم ترین جلوه های تحقق پایداری اجتماعی در فضاهای دانشگاهی است. تعامل و حضور دانشجویان در فضاهای دانشگاهی از جمله عواملی است که می تواند در رشد اجتماعی، فرهنگی و آموزشی دانشجویان موثر باشد. سوال اصلی پژوهش بررسی تاثیر نوع فضا در شکل گیری تعاملات اجتماعی در بین دانشجویان است. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی از نوع همبستگی ـ پیمایشی می باشد و ابزار مطالعه پرسشنامه می باشد. در بررسی متغیرها نیز، روابط بین مولفه ها بعد از تحلیل نموداری با نرم افزار spss 22 معین شد. اطلاعات مورد نیاز از 386 نفر از دانشجویان شاغل به تحصیل در سه دانشگاه علم و صنعت ایران، الزهرا(س) و دانشگاه تهران (دانشکده های هنر و معماری) با استفاده از نمونه گیری تصادفی جمع آوری شده است. برای آزمون فرضیات از دو آزمون پارامتریک آنوا و ناپارامتریک میانه استفاده گردیده است. یافته‌های حاصل از ثبت مشاهدات میدانی و تحلیل مؤلفه های اجتماع پذیری در نقاط کانونی در موردهای مطالعاتی، عوامل مؤثر بر شکل گیری تعاملات‌اجتماعی در این فضاها استخراج شد. دانشجویان با اتمام ساعات کلاسی (فعالیت اجباری) تمایل به ماندن در دانشگاه برای انجام (فعالیت اجتماعی) فارغ از مسافت دور یا نزدیک با محل سکونت خود را دارند. این موضوع اهمیت نیاز به وجود مکان های اجتماع پذیر در محیط های دانشگاهی را بیان می‌کند. به طور کلی امکان ایجاد ارتباط با دیگران و تعاملات اجتماعی برای دانشجویان در رستوران، بوفه و چایخانه بیشتر و بعد از آن در محوطه و حیاط و سپس راهرو و لابی امکان ارتباط وجود دارد. نتایج نشان داد که ویژگی های طراحی متفاوت در اهمیت مولفه های موثر بر تعاملات اجتماعی موثر نبوده است. همچنین از سویی دیگر بین 3 دانشگاه  تفاوت معناداری در اهمیت موضوع در شکل گیری تعاملات اجتماعی و همچنین علت های توقف در فضاهای دانشگاه وجود دارد.