تحلیل مفهومی بازتعریف معنای بودن در برهم کنش معماری و فضای مصنوع مجازی با نگاهی بر تفکرات جان مککارتی
نویسندگان
1 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی تهران - غرب
doi
10.71484/lsj.2025.1130546چکیده
ادغام فناوریهای پیشرفته در طراحی معماری و فضاهای مجازی، عصر جدیدی از نوآوری، کارایی و پایداری را در این حوزه به ارمغان آورده است. متعاقباً با گسترش فناوریهای دیجیتال و توسعه فضای مصنوعِ مجازی، مفهوم "بودن" نیز دچار تغییرات بنیادین شده است. از این منظر تاثیرات همهجانبة ظهور فناوری های نوین و هوش مصنوعی بر حیات انسان، انکارناپذیر است. براین اساس مطالعة تغییراتِ روحی، ذهنی وکالبدیِ انسان و بررسی عوارض و عواقب آن، ضرورتی غیرقابل اجتناب برای آیندة بشری به نظر می رسد. تا در مواجهه با عصر جدیدی که برونداد برهم کنش هوش مصنوعی با ابعاد گوناگون زندگی انسان است، امکان تعادل در تطبیق انسان با جهان مجازی فراهم آید. در همین راستا پژوهش حاضر به بررسی تأثیر دگرگونکنندة این فناوریها بر طراحی معماری و اثراتِ فضای مصنوعِ جدید بر مفهوم بودن در ذهن انسان با نگاهی به تفکرات جان مککارتی، از پیشگامان هوشمصنوعی میپردازد و ازاین منظر دستاوردهای معماری را در فرآیندهای طراحی، تجربه کاربری، پایداری و توسعه شهری برجسته میکند. حائز اهمیت است، که مککارتی با ایدههای خود در زمینه هوشمصنوعی و سیستمهای خودکار، تأثیرات عمیقی بر فهم بشری از تعاملِ انسان و ماشینگذاشته است. ابزارهای فناورانه، فرآیند معماری را سادهترکرده و امکان طراحیهای کارآمدتر و خلاقانهتری را فراهم میکنند. پیدایش فناوریهای نوین با اتکا بر هوشمصنوعی چارچوبهای معماری را بهبود بخشیده و مراحل اولیه طراحی را بهینه میکنند. علاوه بر این، فناوری با ایجاد محیطهای پاسخگو، تجربه کاربری را ارتقا داده و از طریق شبیهسازیها و تحلیلهای دقیق، پایداری را افزایش میدهد. آینده فناوری در معماری نویدبخش یکپارچگی و نوآوری بیشتر است و تحقیقات بر افزایش قابلیت همکاری، مقـیاسپذیری و پرداختن به پیامدهای اخلاقیتمرکز دارند. یافتـههای حاصل از این پـژوهش بـا استفاده از مطالعـات کتابخانهای و به روش توصیفی _ تحلیلی بر پتانسیل قابل توجه فناوریهای پیشرفته در تغییر شیوههای طراحیِ معماری و دگرگونیهایِ ناگزیر در درک آدمی از مفهوم بودن تأکید میکند. همچنانکه راه برای پدیدآمدن محیطهای پایدارتر، کارآمدتر و با محوریتِ بیشترِکاربران هموار میشود، مسیری نوین برای درک تجربة بودن نیز برای انسان فراهم می آید.