فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مقاله حاضر با هدف سیاستگذاری و تبیین جامعه‌شناختی آموزش جامعه‌پذیری فردی-اجتماعی زنان سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر تهران در توانمندسازی و اشتغال پایدار در سال 1401 انجام شد. روش: روش تحقیق پیمایشی از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه و نمونه: جامعه آماری زنان سرپرست خانوار تهرانی تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور در طول سال‌های 1395 لغایت 1399 به تعداد700 نفر می‌باشد که به روش تصادفی نسبتی و با استفاده از فرمول کوکران 248 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار: ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه‌های محقق‌ساخته بود. اعتبار و پایایی: اعتبار ابزار از طریق اعتبار صوری و پایایی با آلفای کرون‌باخ محاسبه و تایید شدند. یافته‌ها: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان از وجود رابطه مستقیم بین آموزش جامعه‌پذیری فردی-اجتماعی و مولفه‌های آن با توانمندسازی و اشتغال پایدار زنان بود. نتایج رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر نیز نشان داد: آموزش آگاهی از حقوق دیگران با اثر(49/0)، مشارکت اجتماعی با اثر(423/0)، آموزش گفتگو و مفاهمه با اثر(246/0)، آموزش مسئولیت‌پذیری با اثر(206/0)، آموزش الزام به رعایت قانون با اثر (2/0)، آموزش پای‌بندی به تعهدات با اثر (106/0) و آموزش احترام به حقوق دیگران با اثر(076/0) در مجموع موجب توانمندسازی و اشتغال پایدار زنان سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر تهران می‌شوند که آموزش آگاهی از حقوق دیگران و آموزش مشارکت اجتماعی بیشترین اثر را دارند. در مجموع تأثیر همه عوامل به میزان 55% توانمندسازی و اشتغال پایدار زنان را تبیین می‌کنند. نتیجه‌گیری: منطبق با سیاستگذاری‌های سازمان بهزیستی، آموزش جامعه‌پذیری فردی و اجتماعی به زنان می‌تواند در توانمندسازی و اشتغال پایدار آنها تاثیرگذار باشد.