بررسی فرآیند طراحی معماری بر اساس الگوهای برنامه دهی نمونه موردی: روند فعالیت درس طرح 3 دانشگاه آزاد هشتگرد

نویسندگان

1 گروه معماری و شهرسازی/ دانشکده فنی و مهندسی/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج/ کرج/ ایران.

2 گروه معماری و شهرسازی / دانشکده فنی مهندسی / دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج / کرج / ایران

doi
10.71484/lsj.2025.951935
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی مراحل فرآیند طراحی معماری بر اساس الگوهای برنامه دهی که در دروس طراحی در دانشگاه ها انجام میگردد، پرداخته است. به نظر می رسد با یافتن نقاط ضعف دانشجویان در زمینه طراحی معماری، بتوان به شاخص هایی جهت آموزش بهینه در طول فرآیند طراحی معماری دست یافت و مشخص شود که کدام یک از الگوهای برنامه دهی در معماری منطبق با روش های بکار رفته توسط دانشجویان است. لذا این سوال اصلی مطرح می گردد که مولفه‌هایی که در شکل‌گیری برنامه دهی در فرآیند طراحی معماری موثرند چه هستند و چگونه در شکل‌گیری طراحی دانشجویان تاثیر گذارند. هدف اصلی این تحقیق آن است که به جستجوی شاخصه های موثر فرآیند برنامه دهی معماری در طول روند طراحی دانشجویان پرداخته تا بتواند نقاط قوت و ضعف آنها را در بکار بردن یک برنامه دهی موثر یافته و اقدام به ارائه راه حلی جهت برطرف نمودن آن نماید. روش تحقیق این پژوهش از نوع کاربردی با رویکرد کیفی در تحلیل محتوا براساس نوعِ هدف، کاربردی و به لحاظ روش، کیفی است که فلسفۀ آن تفسیرگرایی و با رویکرد استقرایی به دنبال شناخت روش های ایجاد تعامل در فرآیند یادگیری و شناسایی ویژگی های تعامل مؤثر به عنوان یک پدیده و مفهوم است. . بدلیل اینکه موضوع مورد بحث بررسی فرآیند طراحی دانشجویان در دانشگاه ها می باشد، فرآیند طراحی دانشجویان در درس طرح سه دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگرد با موضوع موزه، جهت مطالعه انتخاب گردیده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که پس از شناسایی نقاط قوت و ضعف دانشجویان در این مسیر با توجه به الگوهای برتر برنامه دهی؛ دانشجویان از اکثر شاخص های الگوی برنامه دهی دورک، استفاده نموده اند، پس با معرفی این الگو به دانشجویان جهت پوشش نقاط ضعف ایشان و علمی نمودن روند طراحی، سبب سرعت بخشیدن به روند طراحی و ایجاد نتیجه مطلوب می گردد.