مسئلهشناسی حریم منطقه کلانشهری تهران با روش PDIA
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول، استاد گروه جغرافیا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
3 استادیار گروه جغرافیا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.82236/pur.2025.1207691چکیده
مسئلهمحوری تکرار ششونده انطباقپذیر یک روششناسی نوآورانه است که به اجرای برنامهها و پروژهها در بستر توسعه کمک میکند. این رویکرد مبتنی بر روشهای جدید اجرای اقدامات عملی برای مسئلههای پیچیده است و به نوعی پایهای برای رویکرد مسئلهمحوری میباشد. سازمانها و سیاستگذاران شهری در مقابل انواع مسئلههای حل نشده احساس نوعی درماندگی میکنند، مسئلههایی که اغلب بودجههای کلان و طرحهای بزرگی هم برای رفع آنها مصوب و اجرا شده ولی در عمل هیچ اتفاق خاصی که ناظر بر تعدیل یا کاهش ابعاد آن مسئلهها باشد رخ نداده است، مسئله ترافیک، آلودگی هوا، مسئله تامین آب، مسئله ساختوسازهای غیررسمی، تصرف زمین، تغییر کاربری اراضی، مسئله از دست رفتن فضای تنفسگاهی شهرها، تعرض به اراضی حریم، مسئله درآمدهای ناپایدار و ... بخشی از مسئلههایی است که سازمانها و نهادهای سیاستگذار توسعه شهری در مقابل آنها تنها به ارائه گزارش تعداد جلسات برگزار شده، تعداد مصوبات، میزان بودجه اختصاص یافته، تعدا آرای قلع و تخریب و نظایر آن بسنده میکنند و تداوم این وضعیت، باقیمانده ظرفیت اجرایی سازمانها را نیز تحلیل میبرد. رویکرد معرفی شده در این مقاله راهبردی است برای بازاندیشی در خصوص نحوه تعریف مسئلهها و اقدام برای تعدیل تدریجی آنها، البته همینجا باید گفت که وسعت این روش بسیار فراتر از حد دهها مقاله میباشد. با اینحال سعی شده در حد مقدمه یک مسئله مهم مناطق کلانشهری ایران یعنی صیانت و توسعه پایدار حریم تهران مورد واکاوی قرار گیرد، و میزان اهمیت این رویکرد در تغییر نگاه نسبت به شناسایی و تعدیل مسئلههای شهری معرفی شود. یافتههای مقاله نشان میدهد که این رویکرد از ظرفیت بالایی برای شناسایی و تعدیل تدریجی مسئلههای پیچیده مناطق کلانشهری را دارد و جا دارد که ضمن معرفی و آشنایی با این رویکرد، امکانسنجی آن در تغییر نگاه و شناسایی مسئلهها و تعدیل تدریجی آنها مورد بررسیهای علمی و اجرایی قرار گیرد.