فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با ادامه شتاب شهرنشینی، توسعه پایدار شهرهای جدید به چالشی حیاتی تبدیل شده است. در این راستا استفاده کارآمد از زمین و ترویج شیوه های پایدار برای تضمین رفاه ساکنان و محیط زیست ضروری است. یکی از رویکردهای امیدوارکننده در این زمینه، مفهوم اختلاط کاربری زمین است که شامل ادغام کاربری­های مختلف زمین در شهر برای ایجاد فضاهای شهری پویا و انعطاف‌پذیر است. هدف این مقاله بررسی تأثیر کاربری ترکیبی زمین بر تحقق پایداری شهری در حوزه­های اجتماعی، اقتصادی و کالبدی بوده است که در محدوده شهر جدید پرند مورد مطالعه قرار گرفته است. روش­ مورد استفاده در این پژوهش روش کمی است. در این راستا از مدل رگرسیون وزن‌دار جغرافیایی استفاده شده است. نتایج به دست آمده با استفاده از آزمون رگرسیون وزن‌دار فضایی نشان داد که دسترسی به خیابان اصلی، کاربری فضای سبز، دسترسی به حمل و نقل عمومی، کاربری آموزشی، کاربری درمانی، کاربری تجاری و کاربری مذهبی به ترتیب با ضرایب R2 تعدیل شده 0.96، 0.926،0.929، 0.91 ، 0.89، 0.86 و 0.85 بالاترین نقش را در پایداری شهری ایفا می­کنند. ‌توجه نظام برنامه­ریزی، به طور خاص در محدوده شهرهای جدید، بایستی اختلاط کاربری­ اراضی بر مبنای ترتیب شناسایی شده، می­تواند به سمت توسعه پایدار شهری حرکت نماید.