فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تنوع در توزیع جغرافیای طبیعی ایران باعث گردیده تـا مردمـانی بـا خصوصـیات و ویژگیهای متفاوت در مناطق مختلف این کشور زندگی کنند. این تنوع مکانی باعث ایجـاد و بـروز رفتارهـای اجتمـاعی خاص در هر یک از مناطق جغرافیایی ایران گردیده است که عملکرد و رفتارهای انتخابـاتی و همچنـین انگیـزه و میـزان مشارکت در انتخابات را تحت تاثیر قرار داده است. نحوه حضور مردم برای مشارکت آنها در تصمیم گیری های سیاسی در مناطق مختلف کشور و در هر استانی نسبت به استان دیگر متفاوت است که یکی از مهمترین دلایل آن مساله پراکنش فضایی-قومی جغرافیای انتخابات است . بر این اساس در گذشته رویکرد غالب رای دهی در کشور رویکرد سنتی بوده است که با گذر زمان و افزایش تغییرات کشوری و مسائل و چالش های هویت ملی ، جغرافیای انتخابات نیز با تغییراتی گسترده مواجه شده است . از این رو پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و کاربردی تحلیل الگوی فضایی پراکنش آرای انتخابات ریاست جمهوری در مناطق قومی ایران با استفاده از مدل Topsis را مورد ارزیابی قرار می دهد . جامعه آماری پژوهش حاضر از کلیه کارشناسان حوزه جغرافیای سیاسی و جامعه شناسی تشکیل شده است که حجم نمونه آن بر مبنای مدل کوکران تعداد 35 نفر تعیین گردید.به منظور تحلیل داده ها نیز از آزمون میانگین در نرم افزار spss و مدل تصمیم گیری تاپسیس در نرم افزار MATLAB استفاده گردید.نتایج نشان داد دو الگوی همسایگی و مکان محور بیشترین تاثیرپذیری را در پراکنش آرای ریاست جمهوری دارا می باشند و الگوی سنتی رادیکال کمترین تاثیرپذیری را دارا می باشند.