تحلیل و واکاوی شاخص¬های سیاستی-برنامه¬ای مدیریت یکپارچه حریم منطقه شهری تهران
نویسندگان
doi
چکیده
مدیریت شهری و منطقهای در کلانشهرها از دغدغههای اخیر در عصر جهانیشدن میباشد. ناهماهنگی بین سازمانها و نهادهای سیاستگذاری و اجرایی متعدد از چالشهای نظام مدیریت کلانشهری است که منجر به تفرقهای قلمرویی، سیاستگذاری، قانونی و نهادی در پهنه سرزمین شده است. فقدان نظام مدیریت یکپارچه در حریم شهرها موجب ناکارآمدی پایین طرحها و برنامهها شده و در همین راستا ضعف همافزایی و تشریک مساعی مدیریت فعلی، ضعف حضور مردم و نهادهاي محلی، پایین بودن درجه پاسخگویی و شفافیت در مدیریت شهري، تمرکزگرایی و انحصار منابع تصمیمگیری و بسیاري از عوامل دیگر از جمله چالشهای هستند که مدیریت حریم کلانشهرها بهخصوص پایتخت را دچار تفرق و واگراییهای اساسی کرده است. برایناساس این مقاله درصدد تحلیل مؤلفههای نهادی و سیاستگذاری مدیریت یکپارچه حریم کلانشهر تهران میباشد. تحقیق بر اساس هدف کاربردی و از نوع توصیفی و کیفی میباشد. این پژوهش از نوع کیفی،که از روش داده بنیاد و رویکرد گلیزراستفاده شد. نمونهگیری به شیوه گلوله برفي و ابزار گردآوری دادهها شامل: منابع علمی،کتابخانهاي و مصاحبههای عمیق با مشارکت30 نفرپژوهشگران و اساتید و کارشناسان ذیربط بود. تجزيه وتحليل دادههای جم آوری شده، با فرآيند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. نتایج حاصل از بررسی و مقایسه مدام مفاهیم 51کد باز و 4 کدمحوری بود. طبق نتایج پژوهش تحقق راهبرد صیانت و تعدیل مسالههای حریم منوط به بهبود ظرفیت سیاستگذاری- اجرایی است. تمامی بازیگران؛ برای رفع چالشهای موجود شامل: عدم تبعیت از یک الگوی جامع سیاستگذاری،عدم کارگروهی، عدم همافزایی بین ارگانهای ذیربط، عدم اختصاص بودجه و نظارت برآن و بالاخره گفتگو همشنوی پیرامون مساله حریم و آینده آن میبایست دورهم جمع شوند. لذا، تعامل و هماهنگی بین نهادها، سیاستگذاری واحد،اختصاص بودجه کافی و شکلگیری باور نسبت به ایعاد مساله حریم جزو ضرورتهای گذر از وضعیت کنونی و مدیریت روندهای موجود و پیشرو میباشد.