تبیین فلسفی مسألهی تسبیح موجودات از دیدگاه ملاصدرا
نویسندگان
doi
چکیده
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، تسبیح و عبادت خداوند مخصوص انسان نیست بلکه تمام هستی و پدیدههای آن به زبان خاص خود، آن هم بر اساس آگاهی به تسبیح خداوند مشغولاند، به همین خاطر از زمان نزول قرآن تا عصر حاضر بحث تسبیح موجودات همواره از مباحث داغ مطرح شده در میان محققین هر دوره بوده، ولی این مسأله همچون بسیاری از مسائل دیگر در حکمت متعالیه رنگ و بوی خاصی به خود میگیرد؛ ملاصدرا به عنوان یک فیلسوف، عارف و مفسر از سه منظر فلسفی، عرفانی و تفسیری به مسألهی فوق نگریسته است. این پژوهش در پی آن است که ضمن معناشناسی واژهی تسبیح، دیدگاه فلسفی قرآنی ملاصدرا در مورد تسبیح موجودات را تبیین نماید. حکیم صدرا با تکیه بر برخی از مبانی فلسفیاش سه برهان بر عمومیت تسبیح در تمام عالم اقامه میکند و بیان میکند که تمام موجودات از علم و ادراک برخوردار میباشند و با زبان مخصوص به خود به تسبیح حقتعالی مشغولاند.