بازتاب مفاهیم نمادین و کهنالگویی آب در شعر شیرکو
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان فارسی، دانشکده زبانها، دانشگاه صلاح الدین، اربیل، عراق
2 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی و انگلیسی، مرکز آموزشهای عمومی، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از شیوههای نقد که دستاورد کارل گوستاو یونگ است و امروزه از آن استقبال فراوانی شده، نقد اسطورهشناسانه با رویکرد کهنالگوهاست. کهنالگوی آب که از شاخصترین نمودهای تجلی صور طبیعی در ادبیات و اساطیر ملل مختلف است، دارای مصادیقی بارز در ادبیات کردی است و در شعر یکی از برجستهترین شاعران معاصر کرد میتوان مشاهده کرد. وجود کهنالگوی آب در اشعار شیرکو بیکس دلیل بر رسوب خاطرة جمعی است که در ادبیات نمود یافته است. آب یکی از مضمونهایی است که تاکنون در آثار مختلف از دیدگاه کهنالگویی بدان توجه شده است. نوآوری این پژوهش به مطرح کردن کهنالگوی آب و واکاوی آن در آثار شیرکو بیکس باز میگردد. در این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است، با بهرهگیری از رویکردی اسطورهای-روانشناختی، به تصویر آب در اشعار شیرکو بیکس خواهیم پرداخت که تا چه میزان با مبانی کهنالگویی همخوانی دارد. نتایج حاصل آمده از این پژوهش نشان میدهد که شیرکو بیکس در اشعارش برای بیان عمیق انتقادها و مفاهیم مورد نظر خود از مسائل کهنالگویی و نمادهای جهانی بهخوبی بهره گرفته است و اغلب ویژگیهای مهم مطرح شده برای کهنالگوی آب توسط یونگ و پژوهشگران دیگر در اشعار شیرکو به چشم میخورد که به اشکال مختلفی در شعر وی نمایان شده است. مهمترین کارکرد آن رمز حیاتی بودن آن است.
