عشق در نگاه عطار نیشابوری و سورن کییرکگور
نویسندگان
1 استادیار درجه 4 گروه آموزش زبان فارسی، دانشگاه فرهنگیان قزوین، ایران، قزوین.
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران.
doi
چکیده
جماعت صوفیان و متصوفه جهت درک راز آفرینش و تبیین حقیقت ذات خود، همواره طریق عشق را برگزیدهاند. عطار نیشابوری، از جمله سالکان طریقت عشق، معتقد است با فانی شدن در دریای آتشین و بیکران عشق، میتوان به بقای مطلق و لاوجود رسید. فلاسفۀ اگزیستانسیالیسم دینی نیز بنای فلسفۀ خود را بر عشق نهادهاند. کییرکگور، فيلسوف اگزيستانسياليسم و متألّۀ مسيحي، عشق را نهایت ایمان و ایمان را تنها عامل رسیدن به خدا میداند. نتایج حاکی از آن است این دو اندیشمند، گذشتن از عشقهای مجازی را مهمترین عامل دستیابی به عشق حقیقی و سرمدی میدانند و هر دو معتقدند درد و رنج، اضطراب و دلهره، انزوای مطلق، ترجیح عشق بر عقل، و رسیدن به بقا و جاودانگی از ویژگیهای اصلیِ عشقِ حقیقی و سرمدی است. در اين پژوهش با شیوۀ کتابخانهای و با رهيافتي تطبيقي و تأويلي، اشتراكات فكري این دو متفكر شرق و غرب در حوزۀ عشق بررسي ميشود.