جایگاه آیین قربانی کردن در داستان های هزار و یکشب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 استادیار ،گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
چکیده
قربانی کردن از کهنترین آیینهای دینی است که مورد توجه انسانها بوده و حیات آن را میتوان به درازای زندگی بشر گره زد. هزارویک شب از آن جهت اهمیت و ضرورت دارد که شناخت عمیقتری از باورها و اعتقادات انسانها در قرون گذشته را نشان میدهد. در خصوص قربانی و انواع آن در متون فارسی پژوهشهای مختلفی صورت گرفته است. این مقاله با هدف بررسی اقسام قربانی (بهویژه قربانی انسان)، اهداف و چگونگی آن در داستانهای هزارویک شب با روش توصیفی – تحلیلی پرداخته است. نتایج نشان میدهد که انواع قربانی (انسانی و حیوانی) در بین تمام ادیان رواج داشته است و هدف آن دفع بلا، ترس از خشم خدایان، روا شدن حاجت، یک عمل دینی در اعیاد مذاهب مختلف، عقیقه کردن و نظایر آن بوده است. این عمل آیینی پس از ظهور ادیان الهی و رشد فکری بشر دچار تغییر و دگرگونی گشت و حیوان جایگزین انسان شد. اکنون نیز کماکان در بین جوامع مختلف بهویژه مسلمان رواج دارد و در حال تبدیل به غیر خونی است.
