فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بازی یکی از بنیادی‌ترین فعالیت‌های دوران کودکی است. هدف این مقاله بررسی مفهوم بازی از منظر روان‌شناسی، بررسی ابعاد مختلف بازی کودک، نقش آن در رشد اجتماعی کودک و همچنین شناخت  در دوران کودکی است. روش تحقیق و پژوهش در این مقاله به صورت کتابخانه‌ای و مبتنی بر گردآوری، طبقه بندی و خلاصه کردن یافته‌های مقالات و کتاب‌های مرتبط با موضوع بود. ابتدا، تعاریف مختلف بازی و تمایز آن از سایر فعالیت‌ها و تاریخچه بازی مورد بحث قرار می‌گیرد سپس نظریه‌های روان شناختی درباره نقش بازی در ابعاد مختلف رشد (شناختی، اجتماعی، عاطفی) بررسی می‌شود. انواع بازی‌ها، از بازی‌های تقلیدی و نمادین گرفته تا بازی‌های قاعده‌مند، شناسایی و کارکردهای هر دسته تبیین می‌گردد. اهمیت بازی در پرورش مهارت‌ها و همچنین تاثیر بازی بر درمان اختلالات و مشکلات رشدی و عاطفی کودکان و بازی درمانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. تفسیر نتایج بیانگر آن است که بازی، بنیان رشد و شناخت کودک را می‌سازد به‌گونه‌ای که درک بازی، در واقع درک شیوه یادگیری، شناخت و معنا‌سازی کودک از جهان است و همچنین بررسی‌ها نشان می‌دهد بازی نخستین و از موثرترین ابزار‌های کودک در رشد اجتماعی، پرورش شخصیت و شناخت او از جهان است.