نمود وفاداری زنان در دو اثر ادبی و کلاسیک جهانی شاهنامه و رامایانا
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.71594/lyriclit.2024.979918چکیده
در تاریخ و هویت جمعی و ملی هر قومی زن عنصری تأثیرگذار است چنانکه خویشکارهای زن به یک کهنالگو تبدیل شده است. زن با هر نقش و احساساتی بر محیط پیرامون خویش تأثیر میگذارد و یکی از این نقشهای تأثیرگذار وفاداری زنان است. داستانهای حماسی بازتاب عواطف و احساسات و نحوۀ تفکر انسانها در دورهای از تاریخ هستند. شاهنامه و رامایانا از حماسههای ادبی جهانی هستند که زنان در آن نقش بسزایی را ایفا میکنند. از صفات بارز و برجستۀ زنان در شاهنامه و رامایانا وفاداری آنان است و همین سبب میشود در انجام کارهای بزرگ تردیدی به خود راه ندهند و سلسلهجنبان حوادث و اتفاقات بزرگی در حماسهها شوند. تحقیق پیشرو با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی بر آن است که به نمود وفاداری زنان در دو اثر حماسی و کلاسیک جهانی، شاهنامه و رامایانا بپردازد. حاصل مطالعۀ این پژوهش نشان میدهد که نمود وفاداری زنان در شاهنامه و رامایانا متفاوت است؛ این تفاوتها ریشه در باورهای مذهبی، قومی و دیدگاه آنها نسبت به زن دارد. وفاداری زنان شاهنامه همراه با فداکاری، سنتشکنی، شجاعت و جسارت است، اما در رامایانا پایبندی به سنتها و باورها و تسلیم محض بودن نشانة وفاداری است.