واکاوی تطبیقی مضامین و ویژگی‌های غنایی در اشعار حمید سبزواری و پابلو نرودا با تکیه بر ادبیات پایداری ایران و شیلی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.

2 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.

3 گروه زبان و ادبیات فارسی ،واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

4 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

doi
10.71594/lyriclit.2024.1105573
چکیده

شعر غنایی از قدیم‌ترین ایام مورد توجه شاعران بوده و یکی از اصلی‌ترین گونه‌های شعر به‌شمار می‌آید. بر اساس تعاریف ایرانی و غربی بارزترین ویژگی‌های شعر غنایی را می‌توان بیان احساسات و عواطف، تراژیک بودن، اندوه، حسرت، ماهیت نمایشی، اجتماعی بودن، زبان اول شخص، ایجاز و کوتاهی، وابستگی به زمان حال، وصفی بودن، تخیل نیرومند و بیان موسیقایی دانست. برخی از این ویژگی‌ها را در ادبیات پایداری نیز می‌توان مشاهده کرد؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تطبیقی مضامین و ویژگی‌های غنایی در ادبیات پایداری اشعار حمید سبزواری و پابلو نرودا از شاعران برجستۀ ادبیات لاتین آمریکا و از تأثیرگذارترین شاعران «شعر نو» قرن بیستم میلادی است. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد علیرغم تفاوت‌های بسیار فرهنگی و اجتماعی و پیشینة تاریخی شیلی و ایران، بن‌مایه‌های مشترک ادبیات غنایی بر پایة ادبیات مقاوت و پایداری در اشعار سبزواری و نرودا دیده می‌شود که از دغدغه‌های انسانی و فطرت آزادی‌خواه انسان‌ها برمی‌خیزد.