تأثیر به کارگیری الگوی گانیه بر ارتقاء سطوح نظریه ذهن و توان حل مسئله در دانش آموزان ناشنوا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه آموزش و پرورش، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: هدف از پژوهش بررسی تأثیر بهکارگیری الگوی گانیه بر ارتقاء سطوح نظریه ذهن و توان حل مسئله در دانشآموزان ناشنوا بود. روش شناسی پژوهش: پژوهش حاضر ازجمله پژوهشهای کاربردی بود که در آن از طرح شبه آزمایشی استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشآموزان ناشنوای شهر تهران تشکیل دادند که به شیوه در دسترس 40 نفر انتخابشده و به دو گروه کنترل و تجربی که هر گروه 20 نفر بودند، تقسیم شدند. روش نمونهگیری تحقیق حاضر، در دسترس بوده است. در پژوهش حاضر از فرم 38 سؤالی آزمون نظریه ذهن استیممن (1994) و آزمون کارکرد اجرایی دستگاه عصبی مرکزی برج لندن استفاده شد. از شاخصهای آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار، رسم نمودارها) و همچنین آزمون کلموگروف- اسمیرنوف برای بررسی توزیع دادهها استفاده شد. برای آزمون فرضیه از آزمون کوواریانس استفاده شد. سطح معنیداری در این پژوهش 05/0 ≥ P تعیین شد. محاسبات آماری بهوسیله نرمافزار آماری SPSS(نسخه 24) انجام گرفت. یافتهها: نتایج پژوهش نشان میدهند که تحلیل کواریانسهای یکراهه در متغیر نظریه ذهن (05/0P < ) و توان حل مسئله (05/0P < ) معنیدار میباشند. بحث و نتیجهگیری: بنابراین بهکارگیری الگوی گانیه بر ارتقاء سطوح نظریه ذهن و توان حل مسئله در دانشآموزان ناشنوا اثرگذار است. لذا استفاده از این برنامه برای کودکان ناشنوا پیشنهاد میشود