واکاوی تحلیلی عوامل عدم به‌کارگیری طرح درس توسط آموزگاران شهر تهران

doi
چکیده

چکیده مقدمه و هدف: استفاده از طرح درس باعث سازمان‌دهی بهتر فرآیند تدریس و یادگیری می‌شود و به معلمان ‏کمک می‌کند ‏اهداف آموزشی را به صورت نظام‌مند و مؤثر تحقق بخشند. به همان نسبت عدم استفاده از طرح ‏درس می تواند آسیب های جبران ناپذیری به بدنه آموزش وارد سازد ؛ لذا پژوهش حاضر با بهره گیری از هدف ‏کاربردی در صدد بررسی عواملی است ‏که مانع به‌کارگیری طرح درس توسط معلمان دوره ابتدایی می‌شود.‏ روش شناسی پژوهش: این مطالعه به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری آن را تمامی آموزگاران مقطع ‏‏ابتدایی ناحیه ۲۰ آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 تشکیل داده است. بر اساس جدول ‏مورگان، ‏حجم نمونه ۱۹۶ نفر تعیین و با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی ساده، از میان کدهای پرسنلی معلمان ‏جامعه، افراد نمونه ‏انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ بود.‏ یافته¬ها: نتیجه¬گیری: یافته‌های پژوهش نشان داد که عدم استفاده از طرح درس منجر به ناهماهنگی در ‏تدریس، ‏کاهش کیفیت آموزشی و عدم تحقق اهداف یادگیری ‏به طور نظام‌مند می‌شود .همچنین نمایان شد که ‏عوامل شناختی، مدیریتی، انگیزشی و اداری به طور معناداری بر عدم به‌کارگیری طرح درس ‏توسط آموزگاران تاثیر ‏می‌گذارند.‏ ‏ برگزاری دوره‌های آموزشی برای معلمان با هدف تبیین اهمیت و نحوه استفاده از طرح درس و ‏همچنین حمایت و پشتیبانی ‏مدیران مدارس از معلمان در به‌کارگیری این ابزار آموزشی، مطابق یافته‌های پژوهش، ‏امری ضروری است.یکی از ‏محدودیت‌های این پژوهش، استفاده از نمونه محدودی از معلمان در یک ناحیه ‏آموزشی خاص بود.یافته‌های این پژوهش ‏می‌تواند برای برنامه‌ریزان آموزشی، مدیران مدارس و معلمان مفید باشد ‏تا با شناخت عوامل عدم به‌کارگیری طرح درس، ‏برای رفع آن‌ها اقدام کنند.‏.‏